...kilka niedawnych dreptań...

...wyruszyłam tydzień temu w drogę...
dotarłam ciemna nocą do Częstochowy na szkolenie dla katechetek... zimno było straszliwie, ale schronienia użyczyły mi wielkoduszne siostry zawierzenia...
więc zawierzyłam, że nie zmarznę...
no i ogrzałam swoje serce nowym zapałem...
ciekawe treści a jeszcze ciekawsi ludkowie napotkani na drodze!!!
ależ niespodzianka!
poznałam Bożenkę pochodzącą z moich rodzinnych stron ... i choć potwornie bałam się nierównych chodników... bo od razu przypominał mi się krakowski wiosenny upadek...
to jakoś tak...
snułam refleksje nad pięknem w życiu ukrytym...
i w ludzkich twarzach mijanych po drodze...
i w wietrze ciągle zaczepiającym się o moje policzki...
było ciepło...
zwłaszcza pomysł powrotu do Błonia przez Otmuchów rozgrzewał do czerwoności...
tak, tak... obie napotkane kompanki nie dały za wygraną i tym sposobem znalazłam się w domu...
a tam cudna jesień i niespodziewani goście...
choć ja byłam bardziej niespodziewaną niespodzianką ;) radość...
i taki bardzo refleksyjny powrót w poniedziałkowe popołudnie...
lubię przyglądać się ludziom...
w ich oczach palą się iskierki, które można sobie tak różnie nazywać...
uśmiechy Pana Boga... ich najwięcej ;)
dziś nic więcej...
choć dużo jest do pozbierania...

Paul, który mieszkał kiedyś w naszym domu.

Zuzana i Klara

Barnard, Zuzana, Klara i ja...
język miłości znowu okazał się

najbardziej zrozumiałym językiem świata...

...chcę być natrętem!

(...)" z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.(...)

I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane;



szukajcie, a znajdziecie;


kołaczcie, a otworzą wam.
Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą.
(...)Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą. "

(Łk 11, 8b-10,13)

...rozłożyło mnie na łopatki, odkryłam, że jeśli mam o coś prosić, to chcę prosić o bycie takim "natrętem"...
bo to takie wcale nie łatwe... szybciej przychodzi zwątpienie w sens proszenia... brak cierpliwości w czekaniu na jakiś znak... i wzrok serca często słaby...
słyszałam te Słowa tak wiele razy i natręctwo nie robiło na mnie większego wrażenia... a dziś, kiedy tłucze się we mnie tak wiele pytań o codzienność, a czekanie na odpowiedzi staje się męczące... łaskawy Bóg mówi wprost: "Magda... proś, wytrwale... stukaj, szukaj, wołaj!... a Ja dam!... i to KOGO!!!! DUCHA ŚWIĘTEGO, tym którzy proszą... najbardziej konkretną odpowiedź na wszystko, co cię trapi i zastanawia...! "... to zmienia postać rzeczy...to daje nieograniczone możliwości postrzegania świata...rzeczywistości choćby najbardziej zamglonej jest wstanie nadać takiej jasności, że się w głowie nie mieści... DUCH ŚWIĘTY!
ehhh... wzniosłam ręce i pomyślałam... że to takie wielkie szczęście mieć TAKIEGO OJCA!

... BO CZASEM NIE WIADOMO CO POWIEDZIEĆ...

...OPADAJĄCA RÓŻA

PŁATEK

ZA PŁATKIEM

JAK ŁZA

ZA ŁZĄ

NA OPUSZCZONYM POLICZKU

ŁAP

UKRYJ W DŁONIE

ZACHOWAJ NA TAKI CZAS

KIEDY JUŻ NIC NIE ZOSTANIE

ZNIERUCHOMIAŁY CZŁOWIEK

WTOPI SIĘ W CIEBIE

I OŻYJE

...A DZIŚ

TYLKO ŁAP...

PRZYJMIJ MNIE

TAKĄ
A NIE INNĄ...

W NIEŁASKAWYM TERAZ

JAKBY OKOLICZNOŚCI ŁAGODZĄCEJ

DLA MOJEJ NIEDOSKONAŁOŚCI...

" Trzeba mieć do życia twórcze podejście"

... nie mogłam się powstrzymać,żeby tego tu nie przykleić ;)...
wiem, wiem mam odcięty kawał głowy :)...ale
widzę moje serce...
dziś tak mi w nim ciepło się zrobiło...
już dawno nie miałam w dłoni pędzelka...
a przy okazji wyprawy z dziećmi próbowaliśmy zrobić flagę koła misyjnego...
i miałam z tego taaaaaaaaaakąąąąąąąą radochę...
ostatnio jakoś okazji i czasu brakowało na ten rodzaj doświadczania radości...
a przez ostatni rok na drzwiach mojego pokoju wisiała kartka z napisem: "Trzeba mieć do życia twórcze podejście"
... na ile chciałam takie podejście mieć, a na ile je takim miałam....trudno powiedzieć...
dziś poczułam, że to ważne dla mnie...
że troszkę farbki i pędzelek otwiera w moim sercu drzwi do takiego świata, w którym mieszka ogromny kawałek mnie... taki bardzo szczęśliwy kawałek...
wyprawa, którą urządziłam okazała się wyprawą bardzo misyjną, do krainy gdzie zakurzyło się trochę i stęskniło za takim niby niczym wielkim...za życiem pchanym lekkim powiewem, szumem z wysoka... i tak nie wiele było trzeba...
lekko uchylić okno...
rozniosło się po sercu ciepło, mimo, że już jesień ;)




...zostawiam ślad...żeby znowu nie zapomnieć gdzie mieszkam...

...idźcie...

... dzisiejsza kartka niebieskiego świata dedykowana jest Asi... za kilka chwil Asia wylatuje do Boliwii plan podróży wygląda nastepująco:

piatek 2 październik
Warszawa 14.40 - Madryd 18.15
Madryd 00.45- Buenos Aires 8.00 (ich czasu - u nas + 6 godzin czyli 14.00)
Buenos Aires 16.00 - La Paz 20.00 Aerosur (sobota 3 paźdz.)
U nas bedzie 2 w nocy w niedziele gdy doleci.
...jestem blisko niej ;)

foto. Nysa zimową porą, na poddaszu gościnnie, sałatka z zostanych ;) owoców jedzona z jednej miski ;) dlatego też taka radość ;)... bo tak nie wiele trzeba do radości... ;)

...Asia zostawiła mi kiedyś słowa mądrego człowieka Samuela Taylor Coleridge:
"Przyjaźń jest jak drzewo, pod którym szukamy wytchnienia"
...dane nam było przeżyć razem pod tym drzewem wiele chwil wytchnienia, za co jestem Panu Bogu ogromnie wdzięczna. Myślę sobie, że odległość dla przyjaźni to nic takiego... serce ma się zawsze przy sobie, a w nim mieści się przecież cały świat!


... a to wspomnienie chwil z 5 lutego, kiedy to nadeszły nasze pierwsze przeznaczenia misyjne

"Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie,ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie,powróci do was. "...
(Łk 10,1-6)

...wczorajsze Słowo przypomniało o tym, na jaką drogę dałyśmy się porwać ...

...a tak wygląda świeża radość połączona ze wzruszeniem po otrzymaniu przeznaczenia misyjnego do Boliwii ;)

foto. wzruszona, ucieszona Asia oraz solniczka, cukierniczka, a przede wszystkim kanapki jako terapia na przeznaczeniową niepewność ;)

"Tak mówi Pan: Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem.
Szanuj go i bądź uważny na jego słowa."
(Wj 23,20-21)

• ...słów kilka o Boliwii

Boliwia, Wielonarodowe Państwo Boliwi (hiszp. Bolivia, Estado Plurinacional de Bolivia) – państwo na kontynencie południowoamerykańskim. Graniczy z Brazylią na północy i wschodzie, Paragwajem i Argentyną na południu oraz z Chile i Peru na zachodzie.

Kościół Katolicki w Boliwii:

www.bolivia.pl

http://www.bolivia.pl/katolicyzm.html

foto. śnieg i Asia nad jeziorem otmuchowskim. zima 2009

Asiu! dobrej drogi!
Adiós!!