...miało być już wczoraj kilka słów, ale życie moje tego dnia pełne było wrażeń... powrót do szkoły po tygodniowej przerwie chorobowej okazał się chrztem bojowym... pod trzy górki wdrapywałam się na skrzydłach wiejącego wiatru... a może to były skrzydła przelatujących ARCHANIOŁÓW? ...wczoraj był ich dzień! O tym chciałam tu wspomnieć... są blisko mnie.. dobrze to wiem, czuję, czasem słyszę... zapachniało mi niebem... zatęskniłam... usiadłam w wirze dnia i wspomniałam takie chwile, kiedy szumiały jesienne liście, a ja dobrze wiedziałam, że to szum z GÓRY... i jasno się zrobiło w zamglonym świecie, biało... ... NIECH WAS KOCHAJĄ ANIOŁY ;)
foto: anioł kapelusznik... kiedyś ulepiony dla kogoś ;) śpioch, żeby nie było, że smutny ;)
Dzisiaj będzie o tym, co mi na sercu leży ;) ... czyli...o Republice Czeskiej ;)...
Zostawiam tu informacje o tym kraju... może akurat kogoś zaciekawią... a ja w ten sposób przez chwilkę przeniosę się do rzeczywistości, która pewnego razu urzekła mnie na tyle, żeby od czasu do czasu za nią zatęsknić... teraz odbywa się w Czechach pielgrzymka Benedykta XVI, dlatego też w szczególny sposób pamiętam o tej ziemi i ludziach na niej żyjących, prosząc, aby miłość Chrystusa była ich siłą!
*Republika Czeska, należąca do mniejszych krajów (78 886 km2), leży w sercu Europy, na skrzyżowaniu europejskich tras handlowych. Ma ona wspólne granice na zachodzie z Niemcami (810 km), na północy z Polską (762 km), na południu z Austrią (466km) i na wschodzie ze Słowacją (265 km).
Republika Czeska powstała 1 stycznia 1993 r po rozdzieleniu Czechosłowacji. Ma ona ustrój republiki parlamentarnej.
* Praga jest stolicą Republiki Czeskiej. Jej dzisiejsze oblicze kształtowało się przez jedenaście wieków. Historyczne centrum miasta, z niepowtarzalną panoramą Zamku Praskiego. Drugie największe miasto kraju to Brno, a za nim Ostrawa, Pilzno, Ołomuniec, České Budějovice, Hradec Králové , Ústí nad Łabą i Pardubice.
* Najwyższa góra: Śnieżka 1 602 m p.m.
Najniższy punkt: Hřensko 117 m p.m.
Najdłuższa rzeka: Wełtawa 433 km.
*Na terenie państwa znajdują się 4 parki narodowe: największy z nich – Park Narodowy i Krajobrazowy Šumava, Park Narodowy Podyjí, najstarszy – Karkonoski Park Narodowy (Krkonošský národní park – KRNAP), i najmłodszy – Park Czeska Szwajcaria (České Švýcarsko).
* Niektóre spośród miast i wiosek czy też obiektów zabytkowych objętych ochroną są zapisane na Liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO: miasta Český Krumlov, Telč, Kutná Hora, Kościół Św. Jana Nepomuckiego na Górze Zielonej (Zelená hora), obszar Lednicko-Valticko, teren Pałacu Arcybiskupiego (Arcibiskupský zámek), wioska Květná, Ogród Podzamkowy (Podzámecká zahrada) w mieście Kroměříž, wioska Holašovice na południu Czech, miasto Litomyšl – pałac renesansowy i centrum historyczne miasta, Ołomuniec – Kolumna Najświętszej Trójcy, Brno - willa Tugendhat, miasto Třebíč – dzielnica żydowska i bazylika Św. Prokopa.
* Klimat: kombinacja klimatu morskiego i kontynentalnego. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec (20°C), najchłodniejszym styczeń (–2°C).
Kościół Rzymskokatolicki posiada obecnie (2009) w Czechach dwudziestu biskupów, 1370 księży diecezjalnych, 586 zakonnych (w sumie 1956), 178 diakonów stałych, 116 braci zakonnych, 1609 sióstr zakonnych, 160 członków instytutów świeckich, 1109 katechetów. W wyższych seminariach duchownych kształci się 184 seminarzystów. Kościół prowadzi 39 przedszkoli i szkół podstawowych, 33 szkoły średnie, 7 uniwersytetów. W Czechach pracuje około 200 księży z Polski.
Kościół w Czechach podzielony jest na dwie prowincje kościelne: czeską i morawską.
W skład czeskiej prowincji wchodzą: archidiecezja praska, diecezja Hradec Kralove, Litomierzyce, Pilzno oraz Czeskie Budziejovice.
W skład prowincji morawskiej: archidiecezja olomoucka, brneńska oraz ostravsko-opavska.
Religijne statystyki
Wierzący — 32,1% (w tym 26,8% to katolicy)
Ateiści — 59%
Niezbadani — 8,9%
/wyniki pochodzą z 2001 roku/
Powody trudnej sytuacji Kościoła w Czechach
Czechy są jednym z najbardziej zlaicyzowanych państw Europy. Często jednak, mówiąc o trudnej sytuacji Kościoła w Czechach używa się uproszczenia, podając jako przyczynę tego stanu rzeczy komunizm. Tymczasem w historii Czech istnieją cztery główne czynniki, które określiły warunki rozwoju Kościoła i doprowadziły do dzisiejszego jego stanu.
Pierwszy to husytyzm, odbierany jako ruch narodowy. Już wtedy społeczeństwo podzieliło się pod względem religijnym, osłabiając w ten sposób środowisko katolickie.
Drugim czynnikiem była reformacja i związane z nią walki międzywyznaniowe, które doprowadziły do tego, że liczba katolików w Czechach spadła do 10%!
Następnym czynnikiem /bardzo ważnym w zrozumieniu stosunku Czechów do Kościoła katolickiego/ był okres panowania Habsburgów i przymusowa rekatolizacja. Kościół katolicki stał się religią państwową zaborcy. Przez wielką część Czechów został też w ten sposób zapamiętany, jako część obcego aparatu władzy, okupującego kraj. Środowiska niekatolickie były w tym czasie zmuszane do przejścia na katolicyzm, albo do opuszczenia
Czech. Nietrudno się domyśleć, że takie postępowanie przyniosło Kościołowi więcej szkody niż pożytku. Kiedy w roku 1918 odzyskano niepodległość, ludzie manifestowali swoją wolność, odchodząc od Kościoła katolickiego.
Dopiero na czwartym miejscu jest komunizm, który w Czechach, jak nigdzie indziej, znalazł podatny grunt do walki z Kościołem. Komunizm w Czechach zrobił tyle, na ile mu pozwolono: w Polsce za Kościołem stał naród, w Czechach Kościół nie miał takiego oparcia w narodzie, dlatego komunizm narobił tyle szkód.
Jeden z czeskich, katolickich działaczy politycznych, dr Peter Přihoda, kiedyś doradca premiera Czech, obecnie wykładowca uniwersytecki i dziennikarz, wyjaśnił to następująco:
„(...) Kościół katolicki jest już od kilku generacji obcym ciałem w ciele narodu czeskiego. Proces sekularyzacji zaczął się już dawno - w poprzednich stuleciach. Bierze się to również stąd, że Czesi nie mieli możliwości wykorzystania katolicyzmu do swoich celów narodowych. To zasadnicza różnica, jeżeli przykładowo porównamy dzieje Kościoła u nas z sytuacją Kościoła w Polsce. Nieprzyjaciele Polski byli także wrogami wiary katolickiej. U nas wyglądało to inaczej; panujący przez stulecia Habsburgowie byli katolikami i wykorzystywali wiarę dla umacniania swego panowania. Dlatego czeska publicystyka w ubiegłym stuleciu, walcząc o sprawy narodowe, prowadziła agresywną kampanię antykatolicką. To spowodowało, że sekularyzacja inteligencji, dokonała się w Czechach już przed stu laty. W następnych latach proces obejmował dalsze grupy społeczne. W okresie międzywojennym postawy laickie, niechętne religii, zaczęły dominować wśród czeskiego ludu.”
Program wizyty papieża Benedykta XVI do Repbliki Czeskiej
Sobota, 26 września
Praga
11.30 Ceremonia powitalna na Lotnisku Ruzyń w Pradze ("Letiště Praha Ruzyně") - przemówienie Ojca Świętego
12.30 Odwiedziny kościoła pod wezwaniem Matki Bożej Zwycięskiej – sanktuarium Praskiego Dzieciątka Jezus ("Kostel Panny Marie Vítězné – Pražské Jezulátko") - słowo pozdrowienia wygłosi Ojciec Święty
16.30 Wizyta u Prezydenta Czeskiej Republiki na Praskim Zamku
17.00 Spotkanie z przedstawicielami życia politycznego i społecznego oraz korpusem dyplomatycznym w Sali Hiszpańskiej Praskiego Zamku - przemówienie Ojca Świętego
18.00 Nieszpory z księżmi, zakonnikami, klerykami seminariów duchownych oraz członkami ruchów kościelnych w Katedrze pod wezwaniem św.: Wita, Wacława i Wojciecha - przemówienie Ojca Świętego
Niedziela, 27 września
Brno
9.20 Lądowanie na lotnisku w Brno-Turzany ("Brno-Tuřany")
10.00 Msza święta na lotnisku - homilia Ojca Świętego
po Mszy św. Południowa modlitwa Anioł Pański - przemówienie Ojca Świętego
12.45 Odlot do Pragi
Praga
17.15 Spotkanie z przedstawicielami Ekumenicznej Rady Kościołów w Czeskiej Republice w Pałacu Arcybiskupim - przemówienie Ojca Świętego
18.00 Spotkanie ze społecznością akademicką w Sali Władysławowskiej Zamku Praskiego - przemówienie Ojca Świętego
Poniedziałek, 28 września
Stary Bolesławiec (Stará Boleslav)
8.50 Wizyta w Bazylice św. Wacława
9.45 Msza święta z okazji Pielgrzymki Narodowej ku czci św. Wacława - homilia Ojca Świętego
po Mszy św. Przesłanie Ojca Świętego do młodzieży
Praga
13.15 Obiad z biskupami Czech i Morawy w Pałacu Arcybiskupim
16.45 Pożegnanie w Nuncjaturze Apostolskiej
17.15 ceremonia pożegnalna na Lotnisku Ruzyń ("Letiště Praha Ruzyně") - przemówienie Ojca Świętego
17.45 Odlot do Rzymu
...warte przeczytania:
Kościół w Czechach potrzebuje umocnienia i świadectwa wiary - mówi w wywiadzie dla portalu wiara.pl ks. Wojciech Zubkowicz SAC od 7 lat pracujący w Republice Czeskiej
..."I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże"... (Łk 9, 2)
...mam w pamięci tą wielką chwilę z OTO JESTEM! i niebieską karteczką... no i z oklaskami ;)... moje teraz jest takim "nie bierzcie nic na drogę"... nie ma oklasków...nawet niebieskiej karteczki jeszcze ze mną nie ma... ale jest OTO JESTEM!...tłucze się w sercu jak oszalałe... uczę się w bezradności głosić królestwo... czasem nie pamiętam, że "dał im moc" JESTEM... chcę być... mimo tej mojej niepamięci... ...dlaczego zawołał właśnie takich? ...dlatego, że: "przechowujemy [ten] skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas." (2Kor4,7) ...po co to tutaj piszę??? ... żeby sobie w pamięci utrwalić i zakorzenić w sercu!... PS ...Asia ma już bilet, szykuje się do lotu... za kilka dni będzie na boliwijskiej ziemi... proszę Pan Boga, żeby dał jej odczuć Swoje błogosławieństwo na tą daleką drogę... mam wrażenie jakbym leciała razem z nią ;)
"Tylko orły szybują nad granią. Tylko orłom nie straszna jest przepaść. Wolne ptaki wysoko latają. Już za chwilę wylecimy z gniazda! "
foto: koniec lipca 2009, tuż przed wyjazdem do St.Gabriel... nasze ostatnie chwile razem... sam Pan Bóg wie... czy uda nam się jeszcze kiedykolwiek spotkać w takim składzie...
... "Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, u Ciebie chronię swe życie: chronię się pod cień Twoich skrzydeł, aż przejdzie klęska. Wołam do Boga Najwyższego, do Boga, który czyni mi dobro. (...)Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo, a Twoja chwała ponad całą ziemię! (...)Serce moje jest mocne, Boże, mocne serce moje; zaśpiewam i zagram. Zbudź się, duszo moja, zbudź, harfo i cytro! Chcę obudzić jutrzenkę. Wśród ludów będę chwalił Cię, Panie; zagram Ci wśród narodów, bo Twoja łaskawość aż do niebios, a wierność Twoja po chmury! Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo, a Twoja chwała ponad całą ziemię!"
Ps 57, 2-3,6,8-12
... Idąc do szkoły i z niej wracając mam okazję wołać... wołam sobie w ciszy serca...a czasem półgłosem... śpiewam i myślę, co przyniesie kolejny krok... jest we mnie tak dużo niepewności...
...dziś mała Amelka narysował mnie w serduszku, które rozdałam dzieciom, żeby umieściły w nich coś, co Pan Bóg stworzył, a co im się najbardziej podoba... były kwiatki, kotek, piesek, rybki, ślimaczki, ptak, słońce... i byłam ja ;)
..."Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. " (J3,15-17)
... łza... pojawiła się na policzku... ale nie wiem skąd sama wiedziała, że to był dobry czas na jej wystąpienie... najwidoczniej KTOŚ ją tego nauczył... i to nie byłam ja... wsiąkała w policzek... bo pomyślałam, ze jeśli ją zetrę nie wróci do domu... tak... łzy mają dom... w sercu Boga jest im najlepiej... ta czekał, żeby ją ukrył głęboko... dobrze wiedział, co oznaczała... nie mogła zginąć... była częścią zawierzenia... pukaniem w drzwi wieczności... cichutko... a w CISZY odpowiadało echo tego cichutko... niebo usłyszało pukanie...
"Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je;a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je." (Mk 8,27-35)
...w ostatnim czasie, motyw drogi przeplata się bardzo mocno przez moje życie... uśmiecham się za każdym razem, kiedy wchodzę do tutejszego malutkiego kościoła i zatapiam dłoń w kropielnicy zrobionej z najprawdziwszej w świecie, pięknej, dużej muszli... takiej, jaką noszą pielgrzymi zmierzający do Santiago de Compostela... a przecież pragnienie wyruszenia na szlak św. Jakuba, mocno ostatnio w moim sercu odżyło... a ta muszla to chyba po to, żebym przypadkiem nie zapomniała, że Bóg spełnia pragnienia serca... czuję, że ta pielgrzymka po prostu już trwa... właśnie przez pokonywanie codzienności, zmaganie się ze sobą... wdrapywanie się...(dla mnie tym razem dosłowne)...co rano pod trzy górki, między lasem, a polami do szkoły... co też jest nie lada zadaniem...
... mam siłę, bo... On jest ŚWIATŁEM I ŻYCIEM... to też przypomniał dosadnie...;) na tabernakulum, w kościele jest "foska"(symbol Ruchu Światło- Życie, złożony z greckich słów ΦΩΣ (FOS)-”światło” i ΖΩΗ (DZOE)-”życie” wpisane w znak krzyża, które oznaczają jedność ...), w tym ruchu przecież wyrosłam...to korzenie mojej żywej wiary... pierwszy podmuch, który natarczywie kazał iść i naśladować...
kolejny dzień przyniósł okazję, żeby na nowo zawierzyć... żeby świadomie wziąść krzyż...i postawić stopę w Jezusowy ślad... ...słucham sobie piosenki i modlę się jej słowami:
"W Tobie jest światło każdy mrok rozjaśnia W Tobie jest życie Ono śmierć zwycięża Ufam Tobie, miłosierny Jezu wybaw nas"
PS...i pada deszcz... ze spaceru nici... ;) .... choć i to ma sens...
"Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego,co w górze, nie do tego, co na ziemi." Kol 3,1
Dążcie... wspinaczka, wspinaczka, wspinaczka... słowo i życie... jak na ironię jedno i to samo... lustrzane odbicie... daje siłę i mówi, że cały trud, każdy krok nie jest daremny... że błogosławiony... że Ktoś już tą drogą szedł... ślad w ślad... można dojść w to samo miejsce szczęśliwe... ilustracja: Asia i nasza zimowa wyprawa nad Jezioro Otmuchowskie ;) piękny czas, szczęśliwy szczęśliwie mimo różnych ciężkości... wracam do tych chwil z łezką w oku i Bogu dziękuję za Jego wielką troskę o mnie okazaną w drobnych, szczerych gestach przyjaźni. Asia szykuje się do wyjazdu na misję do Boliwi...
..." wciąż dosięga nas, gdy podnosi, przemienia serca i uwalnia"...
"Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto -pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by zbawić was. Wtedyprzejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromywyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Bo trysną zdroje wódna pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się wpojezierze, spragniony kraj w krynice wód."(Iz 35,4-7a) ...myślę, jakie to niepojęte ludzkim rozumem... który niby tak wiele jest wstanie sobie uzasadnić, urealnić... a w rzeczywistości karłowacieje gdy mu na odcisk przydepną codzienne dziwactwa... Boże! jak dobrze, że podnosisz, że słuch przywracasz i wzrok... i że mówisz ODWAGI! małoduszni... jak dobrze, że cudów dokonujesz... milknę...tak jak wtedy, kiedy tchu mi zabrakło z zachwytu, gdy przyprowadziłeś do pardziadowych strumieni... i za tamto teraz dzięki! zostawiam tu trochę zieleni z tych cudownych chwil ;)
CISZO... ZAMIERAJĄCA W MOIM KRZYKU WYBACZ! ...WYBACZ NIEPOKORNOŚĆ MOICH LUDZKICH STRACHÓW BRONIĄCYCH SIĘ PRZED WSPINACZKĄ POD KOLEJNĄ GÓRĘ ...WYBACZ SKLEROTYCZNOŚĆ SERCA KTÓRE DOBRZE WIE GDZIE ŹRÓDŁO MIESZKA I JAK SMAKUJE WODA DŁONIĄ ZACZERPNIĘTA Z WŁASNEGO POCHYLENIA NAD BŁĘKITNĄ TAFLĄ ...CISZO KOJĄCA ROZTARGNIONYCH I MNIE UCISZ W SZAMOTANINIE NIEPEWNOŚCI...
... te kwiaty to wspomnienie z 1 września rok temu... równie ważny dzień jak dziś... i jeden z tych od kilku lat szczęśliwych, że spędzanych z najbliższymi w urokliwym otmuchowskim sadzie... ...tym razem na uczczenie tego ważnego dnia było rozpoczęcie roku szkolnego... i tym samym przecięta wstęga do mojego nowego zadania... misji... czy jakkolwiek to nazwać... niczego, co by łatwe było dla mnie ... pewnie dar... nawet bardziej niż pewnie... dar... oswajam się z tą prawdą... może dość opornie... ale jednak próbuję... dziękowania mam pełne ręce dzisiaj... i chyba nawet za to, co trudne na teraz... i niech tak będzie... przytulam do serca cały mój świat ;)
...miało być już wczoraj kilka słów, ale życie moje tego dnia pełne było wrażeń... powrót do szkoły po tygodniowej przerwie chorobowej okazał się chrztem bojowym... pod trzy górki wdrapywałam się na skrzydłach wiejącego wiatru... a może to były skrzydła przelatujących ARCHANIOŁÓW? ...wczoraj był ich dzień! O tym chciałam tu wspomnieć... są blisko mnie.. dobrze to wiem, czuję, czasem słyszę...
foto: anioł kapelusznik... kiedyś ulepiony dla kogoś ;) śpioch, żeby nie było, że smutny ;)
