...nie mieściło się w pokoju... poskładane w kostkę dotarło do wykonawców i oto efekt ich pracy:
...ponieważ moje refleksje na temat ostatniego czasu niewypowiadalne wciąż... dziwaczne.... to niech inni mówią...
*** "Naucz się dziwić w kościele, że Hostia Najświętsza tak mała, że w dłonie by ją schowała najniższa dziewczynka w bieli,
a rzesza przed nią upada, rozpłacze się, spowiada---
że chłopcy z językami czarnymi od jagód--- na złość babciom wlatują półnago--- w kościoła drzwiach uchylonych milkną jak gawrony, bo ich kościół zadziwia powagą
I pomyśl--- jakie to dziwne, że Bóg miał lata dziecinne, matkę, osiołka, Betlejem
Tyle tajemnic, dogmatów, Judaszów, męczennic, kwiatów i nowe wciąż nawrócenia
Że można nie mówiąc pacierzy po prostu w Niego uwierzyć z tego wielkiego zdziwienia"
... Jutro uroczystość, którą przez ostatnie lata przeżywałam w miejscu, gdzie na chodnikach i ulicach usypywało się dywany z kwiatów po których przenoszony był Pan Jezus... przygotowania trwały dobrych kilka dni wcześniej, aby ta jedna chwila była jak najbardziej uroczysta! wzięło mnie na wspomnienia...bo tego roku, już nie usypię dywanu... ale miałam okazję narysować projekt i przesłać siostrom, które, wykonają dzieło..jutro wczesnym rankiem usypią obraz... zostawiam ślady zeszłorocznej akcji ;)od początku do końca ;) ...ooo! tak to wyglądało ;)
...zbyt długo zastanawiałam się nad napisaniem tu czegokolwiek od siebie... i dlatego tym razem nie będzie zbyt wielu moich słów ... zostawiam kilka obrazów... pierwszy z przed roku, kolejne z początku mojego zadomowiania się... a dalej przegląd majowych dni, które przeminęły z deszczem... niezwykle szybko... niech mówią same za siebie... ...a Trójjedyny Bóg niech ogarnia to wszystko, co niewypowiedziane Swoją mądrością!
Hymn do Trójcy Świętej
"Z otchłani wołam do Ciebie,
Ojcze i Synu, i Duchu Święty
Ufającym Tobie
I czekającym na Ciebie
Przebacz grzechy i nieprawości,
I Użycz nam
Bezskrzydłym,
Upadłym
I niespełnionym
Mocy ciążenia
Ku niebu,
I zbaw dusze nasze,
Które szeleszczą jak nietoperze
W rozpadających się domach
Naszych kalekich ciał.
Pozwól nam z naszych modlitw
Zbudować dla Ciebie katedrę
Zastygłą
W kształcie strzelistych dłoni
Złożonych
W gotyckim geście,
Błagalnym,
W którym lęk idzie w zawody z zachwytem
Nad Twoją wszech doskonałością,
Trójco nieprzenikniona.
Wszystko, co jest odsłonione,
Przeczy Tobie,
Wszystko, co jest na powierzchni,
Jest zwątpieniem o Tobie,
Wszystko, co jest ujawnione,
Jest urojeniem o Tobie,
Pustym nazwaniem,
Które nas mami
Swoją zwodniczą mielizną,
O, Trójco,
Potrójny Tronie Mądrości!
Z otchłani naszej niewiedzy
Wołamy do Ciebie,
Dziękując za wszystko,
Czego nie ujawniłaś,
I co zakryłaś,
I co utaiłaś
Wcielona i nieodgadniona
Tajemnico,
Pocieszycielko zmęczonych.
...no i mamy pierwszy kawałek - MAJA! ...wiosna pełną parą, czy pełną gębą... czy jak się to mówi???...;) i choć deszcz pada od kilku dni, stukając, już nie tylko w moje poddasze,ale i w mojej głowie i nic tylko spać by się chciało... to drzewa zazieleniły się jakoś wyjątkowo szybko! i wszystko takie odświeżone, jakby czekało na coś...na kogoś... może na mnie...? z zaciekawioną miną skradającą się po obcym zakątku ziemi w poszukiwaniu PRAWDY wyjaśniającej ...dlaczego... i po co... to... i tamto... i gdzie CISZA mieszka??? dawno mnie tu nie było... drzewa, które podglądam z okna mojego pokoju zdążyły pięknie rozkwitnąć... tu zaledwie skrawek rozpięknionego sadu ....iiiii!!!!!!!.... ku mojej radości wieczorami słychać rechot żab znad Dunajca! ...ale to nie znaczy, że...hmmm no po prostu nie znaczy... żeby znaczyło, to musi się jeszcze bardzo dużo dokonać! i pomału się dokonuje, więc jest coś w rodzaju światła... a Pan Bóg zasiał dziś ziarno SŁOWA, które niesie w sobie wielką nadzieję! dlatego je tu zostawiam:
1 Ja jestem prawdziwym krzewem winnym*, a Ojciec mój jest tym, który [go] uprawia. 2 Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. 3 Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. 4 Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - jeśli nie trwa w winnym krzewie - tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. 5 Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. 6 Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją, i wrzuca do ognia, i płonie. 7Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. 8 Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami.
... do tego fragmentu znalazłam dziś w mojej skrzynce mailowej komentarz, który sprawił, że po przeczytaniu bezwiednie zrobiłam: "wow" (czyt: łłłłłłłłłaaaaaaaałłłłłłłłł )
"Zbawienie jest darem łaski Bożej.
Co jakiś czas pojawia się w nas jednak pokusa samozbawienia, myślenia, jakoby zbawienie było rodzajem zapłaty za wierne wypełnianie religijnych przepisów. Jest to mniemanie całkowicie fałszywe, wypaczające samą istotę chrześcijaństwa. To tak, jakby gałązka winorośli mogła przynieść owoc, będąc odłączona od całego krzewu. Nasza wierność i zdolność wypełniania przykazań jest już sama w sobie skutkiem działania w nas łaski Boga. Potrzeba tylko jednego: wytrwania przy Chrystusie i Jego słowie, a owoc daje On sam."
|Ks. Maciej Zachara MIC|
... ktoś powie: " i cóż w tych kilku zdaniach takiego odkrywczego?" ...no niby nic... wszystko takie jasne...oczywiste... a dla mnie takie dziwnie wielkie na dziś i ważne... chyba właśnie coś takiego chciałam usłyszeć (przeczytać)... zanim to przeczytałam, wracałam z co środowej włóczęgi i zastanawiałam się nad bezbronnością cudownie rozkwitającej przyrody... nad tym sadem... kwitnie, bo teraz na to jest dla niego czas... i każdy kwiat ma swoją jedyną i niepowtarzalną wartość... do każdej gałązki dotarł życiodajny sok...i ciepły promień słońca... drzewo zbudziło się z zimowego snu i poddało się procesowi wzrostu... ale nie wszystko zależy od niego... a nawet patrząc na zewnętrzne okoliczności...strasznie nie wiele... WIERNIE TRWAĆ! a owoc da On sam...
