... kiedy w sobie trudno wyzbierać myśli łapę cudze natchnienia
i siebie w nie ubieram...
na drogę...
w drogę...
zabieram...
i wszystko pasuje...
jak na wymiar...
ślad
dla bosej stopy
w gliniastej nawierzchni...
...
W drodze
"Niepokój płodny, jak twórczy dreszcz ziemi, Codziennie nowej szuka we mnie zmiany. Idąc gościńcem o kiju pątniczym, Tłukę dni przeszłe, jak gliniane dzbany. Po drodze źródła omijam ochłody, Płonąc wiecznego pragnienia zarzewiem. Czuję jedynie, że stawać się muszę. Bóg chce uczynić coś ze mną? Co? Nie wiem. Wszystkim pozoru złudom towarzyszę. Którymi wabi słoneczna godzina. Zbyt szybko minie dzień. Sowa Minerwy Lot swój dopiero o zmierzchu zaczyna." |Staff Leopold|
...nie mieściło się w pokoju... poskładane w kostkę dotarło do wykonawców i oto efekt ich pracy:
...ponieważ moje refleksje na temat ostatniego czasu niewypowiadalne wciąż... dziwaczne.... to niech inni mówią...
*** "Naucz się dziwić w kościele, że Hostia Najświętsza tak mała, że w dłonie by ją schowała najniższa dziewczynka w bieli,
a rzesza przed nią upada, rozpłacze się, spowiada---
że chłopcy z językami czarnymi od jagód--- na złość babciom wlatują półnago--- w kościoła drzwiach uchylonych milkną jak gawrony, bo ich kościół zadziwia powagą
I pomyśl--- jakie to dziwne, że Bóg miał lata dziecinne, matkę, osiołka, Betlejem
Tyle tajemnic, dogmatów, Judaszów, męczennic, kwiatów i nowe wciąż nawrócenia
Że można nie mówiąc pacierzy po prostu w Niego uwierzyć z tego wielkiego zdziwienia"
... Jutro uroczystość, którą przez ostatnie lata przeżywałam w miejscu, gdzie na chodnikach i ulicach usypywało się dywany z kwiatów po których przenoszony był Pan Jezus... przygotowania trwały dobrych kilka dni wcześniej, aby ta jedna chwila była jak najbardziej uroczysta! wzięło mnie na wspomnienia...bo tego roku, już nie usypię dywanu... ale miałam okazję narysować projekt i przesłać siostrom, które, wykonają dzieło..jutro wczesnym rankiem usypią obraz... zostawiam ślady zeszłorocznej akcji ;)od początku do końca ;) ...ooo! tak to wyglądało ;)
...zbyt długo zastanawiałam się nad napisaniem tu czegokolwiek od siebie... i dlatego tym razem nie będzie zbyt wielu moich słów ... zostawiam kilka obrazów... pierwszy z przed roku, kolejne z początku mojego zadomowiania się... a dalej przegląd majowych dni, które przeminęły z deszczem... niezwykle szybko... niech mówią same za siebie... ...a Trójjedyny Bóg niech ogarnia to wszystko, co niewypowiedziane Swoją mądrością!
Hymn do Trójcy Świętej
"Z otchłani wołam do Ciebie,
Ojcze i Synu, i Duchu Święty
Ufającym Tobie
I czekającym na Ciebie
Przebacz grzechy i nieprawości,
I Użycz nam
Bezskrzydłym,
Upadłym
I niespełnionym
Mocy ciążenia
Ku niebu,
I zbaw dusze nasze,
Które szeleszczą jak nietoperze
W rozpadających się domach
Naszych kalekich ciał.
Pozwól nam z naszych modlitw
Zbudować dla Ciebie katedrę
Zastygłą
W kształcie strzelistych dłoni
Złożonych
W gotyckim geście,
Błagalnym,
W którym lęk idzie w zawody z zachwytem
Nad Twoją wszech doskonałością,
Trójco nieprzenikniona.
Wszystko, co jest odsłonione,
Przeczy Tobie,
Wszystko, co jest na powierzchni,
Jest zwątpieniem o Tobie,
Wszystko, co jest ujawnione,
Jest urojeniem o Tobie,
Pustym nazwaniem,
Które nas mami
Swoją zwodniczą mielizną,
O, Trójco,
Potrójny Tronie Mądrości!
Z otchłani naszej niewiedzy
Wołamy do Ciebie,
Dziękując za wszystko,
Czego nie ujawniłaś,
I co zakryłaś,
I co utaiłaś
Wcielona i nieodgadniona
Tajemnico,
Pocieszycielko zmęczonych.
... kiedy w sobie trudno wyzbierać myśli
