..." wciąż dosięga nas, gdy podnosi, przemienia serca i uwalnia"...
"Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto - pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by zbawić was. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód." (Iz 35,4-7a)
...myślę, jakie to niepojęte ludzkim rozumem... który niby tak wiele jest wstanie sobie uzasadnić, urealnić... a w rzeczywistości karłowacieje gdy mu na odcisk przydepną codzienne dziwactwa...
Boże! jak dobrze, że podnosisz, że słuch przywracasz i wzrok... i że mówisz ODWAGI! małoduszni... jak dobrze, że cudów dokonujesz...
milknę...tak jak wtedy, kiedy tchu mi zabrakło z zachwytu, gdy przyprowadziłeś do pardziadowych strumieni... i za tamto teraz dzięki! zostawiam tu trochę zieleni z tych cudownych chwil ;)
Dobrze, że mi się tu rozwijasz ;)
OdpowiedzUsuń