...mały przerywnik ...
sen na własnej poduszce...pranko...leczenie ukąszeń...chwila wytchnienia...
a czas - jak wiatr...przebiegł przez życie rozsypując pełne garści wspaniałości...
piękni ludzie, łezki wzruszenia nad niepojętym działaniem Boga! przepiękny krajobraz polskiej ziemi... zatłoczone pociągi...ciężki plecak...
krople deszczu niespodziewane i upał nieposkromiony...strugi potu... bułki z dżemem podane z miłością!! herbata gorzka jak piołun...żeby nie zmarnować młodości...bo najfajniej jest robić coś z niczego!!! uwaga farba akrylowa na ceracie nie za bardzo wysycha!! ale!!! można jej pomóc suszarką do włosów...sandały da się zrobić z kartonu, ale potrzebny jest ktoś do pomocy...bo po ciężkiej pracy jest się głodnym i dobrze jest zjeść zapiekanki ;)
Karolciowy uśmiech i biedronkowe kolczyki...zielona sukienka...
i taki śmiech, że ojej... nocne spacery...ślimaki, które potrafią biegać i żurawie, które wyglądają nocą jak sarny...ehhh z ciężkim serce ruszałam dalej...
dom Gosi i jej rodzina...piec kaflowy i tato pszczelarz... Kozieniec... szkoła animacji...
radomscy przyjaciele... poprzestawiane meble...powiązane buty...plama na habicie...św. Świerad... nudne wykłady... ale dobry czas!
przeprowadzka piętro niżej... grzyby na ścianie...bałagan!!! dzieciaki genialne... ciężka ekipa...
odebrany głos...katar...wypalony parapet, picie soku nocą...ćmy w tysiącu wydań...Ewa co bez końca opowiada historie z życia wzięte... Simon anglo- polak, który zaskoczył nas na maksa!!!
... warkoczyki, warkoczyki, warkoczyki...nocne patrole i kupa śmiechu... iii... "czy przyjdą siostry do nas jutro???"...Król lew... pszczoły...krwotoki z nosa...i inne takie stukania do drzwi... bo...JAKA SIŁA JEST W SPLECIONYCH MOCNO DŁONIACH... i JEŚLI NIE MY... TO KTO???
a powrót do twierdzy imieninowy... i ojej... miły! ;)...była msza w mojej intencji... i dzieciaki czytały...i śpiewały...i były lody i Gosia została... a dziś jeszcze pyszny placek!
...krowy co uciekły i biegały po parku...klekające bociany...kawa z dodatkiem czegoś słodkiego...późne kąpiele...wczesne poranki...najlepszy makaron ze sosem...żaby w ilościach nie zliczonych...fajne chwile...duże wzruszenia...ciepło...radość...czuje tęsknotę do miejsca....ludzi...Ciebie...
OdpowiedzUsuńMadzia zacieszona :) i dobrze :) Adaś sie cieszy, że jest na zdjęciu i mógł sie przydać razem ze ślimakami i zapiekankami :P
OdpowiedzUsuń...no tak... o krowach zapomniałam i żabach!!!jak mogłam...nie mówiąc już o reszcie...krzykach po klerykach...św Franciszku bez niczego... pani, która wyznaczała czas gaszonych świateł i poganiała kolejkę do prysznica...;) ...i można by jeszcze tą litanię bez końca wydłużać... bo łaskawie było!!!... kiełbasa odnaleziona w podziemiach klasztornych...chociażby heheh... no i do tego też się Adaś przydał...oj Adasiu Adasiu!!! bez Ciebie tam ani rusz!!
OdpowiedzUsuń...ale musiała być wredna ta pani co kolejkę do prysznica poganiała ha ha ha ha ha ha
OdpowiedzUsuńAdaś-Twojego ślimaka i zaciesz nikt nie pobije ;p