świat żyjący we mnie...

" Możesz ucałować rodzinę i przyjaciół na pożegnanie 

i oddalić się na mile, 

ale jednocześnie zabierzesz ich w swoim sercu, 

umyśle i trzewiach, 

bo nie tylko ty żyjesz w świecie, 

ale świat żyje w tobie."

| Frederick Buechner, " Mówienie prawdy",

zaczytane w "Chacie"|

Więcej przepisałabym z "Chaty", bo nawet przypadła mi owa powieść do gustu... 

podarował mi ją Janek z intencją podania dalej ... i owszem

... już się książka szykuje do drogi... 

a ja z drogi wróciłam... 

i cóż...

świat żyje we mnie... 

dlatego zostawiam kilka chwil, które zamieszkały w moim sercu...

i biegnę w TERAZ...

nie ukrywam, że jakoś bez entuzjazmu... pierwsza RADA... 

z drugiej wyratuje mnie odprawa w wielkim mieście z tłumem takich jak ja...walczących z wiatrakami... może to i lepsze... 

zwijam stare gazety.. może będzie z tego napis na festynową scenę... o ile wizja nie przekroczy rzeczywistych możliwości...

maluję! frajda!... nie powiem :) ...tylko dlaczego nie wychodzi, tak jak mi się to w głowie układa??? 

ehh! tego uczucia rozczarowania uzyskanym efektem nie lubię...

ale dobrze, że maluję...że czuję jakiś poryw twórczy... 

bo to jakoś tak ożywia... 

coś z serca uwalnia...

wietrzy duszę ;)