NOWY ROZDZIAŁ...

 ...od czego tu zacząć?...

jesień mamy piękną tego roku...i jak to już  dzieliłam z niektórymi czytaczami tych łapanych myśli- śmiem twierdzić, że Bóg pod odsłoną nocy wdrapuje się na drzewa i maluje liście...żeby rano podnosząc mleczną mgłę, jak kurtynę, ukazać Swoje dzieło w słonecznych promieniach...

nie mogę się napatrzeć!

idąc gapię się w górę... a każdego dnia widzę inne odcienie pomarańczy, czerwieni, żółci, zieleni, brązu...barw cała gama!

i ciepło robi się na duszy...

 

 

...A piątek był już krakowski...

stało się długo oczekiwane...

i zaskoczyło mnie bardziej niż się spodziewałam...zaskoczyło tak pozytywnie...że mi się zdawało, że to sen...

stąpałam po podłodze zachlapanej kolorowymi farbami...stałam sobie przy sztaludze i koślawo coś próbowałam nasmarować...dużo do nadrobienia mam... ale to nic...

to nawet ciekawe... otwierające pozamykane przestrzenie we mnie...

i aż mi się wierzyć nie chce, że jakieś takie strasznie dawne marzenia zaczynają się spełniać...

 czy to krzesło nie jest piękne??!!!

...kolacja...
...a siostry, u których nocujemy, są od Bożej Miłości..więc, dały z siebie wszystko, żebyśmy poczuły się u nich jak u Pana Boga za piecem  ;)

...Kraków rankiem w niedzielę ma niezapomniany klimat...

 ...i czekam na kolejną dawkę terapii przez sztukę ;)...