...Wstańcie nie lękajcie się... czy jakoś tak...

...wiaro głęboka

nocą modlitwą serca szeptana

nad ranem ulitowaniem wysłuchana

cudem rozwiana

wiaro w okruszynę chleba z Bożej ręki

co się bochnem chleba stajesz przez miłość

szukam ciebie

jak drobnych ziaren gorczycy

zbieram delikatnie

i proszę 

zaowocuj...

dzieło Marcina K. ocalone na zdjęciu...

 ... " Wstańcie nie lękajcie się"...

Mt 17,1-9

i cała historia o przemienieniu...
o takim wchodzeniu na górę, w którym ukryła się tajemnica tego, co miało się wydarzyć za chwilkę...
i schodzili z góry "zamurowani"...
a ja się zatrzymałam na progu tego Słowa ze spuszczoną głową... jakby niegodna słyszenia, że ono również o mnie... 

bo wpatrywanie się w Jezusa i trwanie przy Nim z powierzoną tajemnicą Jego wielkiej miłości jest ŁASKĄ złożoną do dziurawego naczynia... popękanego i przeciekającego...

stanęłam jak żebrak...z pustymi rekami ...błagając o nowe ziarna wiary na zasiew...

o siłę do kolejnych bitew... 

a On mówił dalej...

"Najdroższy:Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według mocy Boga! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który przezwyciężył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię."

|2 Tm 1,8b-10|

 

...nadchodzi wiosna... a z nią tysiące nowych perspektyw... nadziei... 

...a to Agnieszki