PIELGRZYMKA ZAUFANIA PRZEZ ZIEMIĘ...

...ruszyłam w drogę ze słowem o tym, że:

BÓG JEST ŚWIATŁOŚCIĄ A NIE MA W NIM ŻADNEJ CIEMNOŚCI...

...do południa z małymi kolędnikami misyjnymi, od domu do domu nieśliśmy Nowinę o tym, że Bóg zamieszkał na ziemi... a potem w zatłoczonym pociągu i z równie przepełnionym różnościami sercem zmierzałam do Poznania... w pociągu zasiałam nutkę niepokoju zwolennikom amuletów... ( na ironię i w jedną i w drugą stronę ulotki o pierścieniu atlantów się przydały...)
a w Poznaniu cudna chwila...
z przejęcia nie utrwaliłam jej na zdjęciu...ale jest filcowy ślimak, który wszystko widział... zacięcie pracowałam nad skutecznym sposobem, aby znalazł on bezpieczne miejsce na mojej torbie... i o to jest... idealny symbol tej sekundy... oj tak... sekundy...bo znacznie za krótki był ten czas spotkania... Agnieszko! dziękuję... za od transportowanie mnie na miejsce i nie tylko... ufam, że będzie jeszcze czas na dłuższe spotkanie ;)
a kolejne dni pielgrzymowania przynosiły SŁOWA, gesty, uczucia...
Światłość unosiła się nad moją głową i było mi jasno... a w tej JASNOŚCI była RADOŚĆ... ludzie... ależ są niezwykli... kolejny raz patrzyłam na twarze... spoglądałam w oczy... i cieszyłam się, że Bóg stworzył człowieka... że on taki różny... nawet jeśli przez to niezrozumiały...

SEE I AM NEAR, SEYS THE LORD. SEE, I MAKE ALL THINGS NEW...

śpiewaliśmy te słowa a mnie się zadawało,
że w moim sercu wypływa źródełko
...cichutko...pomału... przychodzi ŚWIATŁO
i rozjaśnia moją ciemność... żeby wszystko stało się nowe...
mówił, że nauczy nas dróg swoich, abyśmy kroczyli Jego ścieżkami... że to my jesteśmy światłością świata... i tak ma świecić nasze światło, aby inni widzieli dobre uczynki i chwalili Ojca, co mieszka w niebie... na nowo ziarno zasiewał... na nowo posłał ...
i Ducha Świętego wzywaliśmy abyśmy w każdej chwili mogli iść naprzód: z niepokoju do ufności, z mroku do światła...
W drodze powrotnej miałam dowód na to, że świętowania nie koniec... że tak się Bóg zatroszczył... żeby niczego mi nie zabrakło... Opolanie przyjęli mnie pod dachy swoich serc ;) i niech im to zostanie wynagrodzone ... kubek ciepłej herbaty, pomoc w dotarciu do celu i krzyżyk na czółko... potem uroczysta kolacja i śmiechu pełno... bo trzeba być jak ptak i nie bać się życia...DZIĘKUJĘ
...Nadchodzi uroczystość OBJAWIENIA PAŃSKIEGO...

(...)"Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny."(...)
|Mt2, 1-12|

...myślę sobie o moim wchodzeniu do domu... wróciłam przecież tu gdzie rodzi się dla mnie Bóg... gdzie życie zaskakuje mnie z dnia na dzień... i to tu Bóg chce czynić wszystko nowe... trudno to dostrzec... ale... to tu mam oddać pokłon... przytulić czoło do ziemi przed TAJEMNICĄ OBJAWIANIA SIĘ BOGA...

...aby wreszcie wracać inną drogą...
z pustymi dłońmi...
bo tyle jest do zbierania po drodze...
BO JEGO ŁASKA TRWA NA WIEKI...

A SŁOWO STAŁO SIĘ CIAŁEM...

...świąteczne słowa...
nie dużo ich..
niech CISZA MÓWI...

********************************************************************

...NAD NASZYM LUDZKIM PRZEMIJANIEM
NIECH GWIAZDA WZEJDZIE
INNA NIŻ KAŻDEJ NOCY
...NAD NASZYM ZIEMSKIM WĘDROWANIEM
JASNOŚĆ
NIECH ROZŚWIETLI DROGĘ DO CELU
W OKRUCHU ŻYCZLIWOŚCI
NIECH MIŁOŚĆ PRZEMÓWI
SERDECZNYM UŚCISKIEM
I ZATAŃCZY ZE SZCZĘŚLIWYMI ANIOŁAMI
CZŁOWIEK
PRZEBUDZONY Z LETARGU
GONITWY DONIKĄD
SPEŁNIONY W BETLEJEMSKIM
SPOJRZENIU SŁOWA...

******************************************************************

...jeśli życzyłam czegoś...

to ZAMIESZKANIA Jezusa...
bo kiedy On jest, wtedy wszystko nabiera właściwego sensu...
jasności... pełni...
tego życzę sobie i całemu światu...
i niech wzejdzie GWIAZDA...
ta inna ;)

**************************************************************

***************************

**********************
**************
*******

SPOTKANIE

...ciemności nocy z jasnością poranka
...snu z przebudzeniem
...stopy z podłogą
...twarzy z wodą
...wersów porannych psalmów z zaspanym sercem
...ciepła z zimnem
...knota czwartej adwentowej świecy z płomieniem ognia
...Maryi z Elżbietą...
potem było kazanie... słowa spadające z ambony nie spotkały się ze mną...rozmijaliśmy się mimo mojego bezruchu... brak celu... jakby nie wiadomo do kogo były kierowane... zaczęłam więc mrużyć oczy i próbowałam schować się w ciepłej rękawiczce... (te z jednym palcem przypominają mi o wielu dobrych spotkaniach... dostałam je na pamiątkę mojego pobytu w Nysie)
...tak! w głowie miałam tylko jedno słowo: SPOTKANIE...a ono przywołało ogrom myśli...
SPOTKANIA różne bywają... są takie, które ani trochę nie cieszą, a potem szybko chce się je wygonić z pamięci,
ale o nich nie dzisiaj,
bo są też takie, do których ciągle się wraca, choć dawno minęły...
no i są również takie, zawieszone w przestrzeni nie bycia...
zaplanowane...na które się czeka z utęsknieniem...
dziwnie...że niby ich nie ma, a jakoś tam są...
ale dobrze, że tak jest...
...spotkanie ze słowem SPOTKANIE doprowadziło mnie do konkluzji: że jestem Bogu wdzięczna, za DAR SPOTKANIA ...tego pojętego w całości... z wszystkim, co się z nim wiąże...nawet jeśli zawiera w sobie i te doświadczenia spotkań trudnych...o których nie dziś...
ucieszyło mnie spotkanie Maryi z Elżbietą...zachwycił mnie emanujący z niego dynamizm! zostawiam tu dzisiejszą Ewangelię i obraz do Niej, jednego z moich ulubionych malarzy

MAGNIFICAT
By Sieger Köder

"W tym czasie Maryja wybrała się

i poszła z pośpiechem w góry
do pewnego miasta w pokoleniu Judy.
Weszła do domu Zachariasza
i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi,
poruszyło się dzieciątko w jej łonie,
a Duch Święty napełnił Elżbietę.
Wydała ona okrzyk i powiedziała:
Błogosławiona jesteś między niewiastami
i błogosławiony jest owoc Twojego łona.
A skądże mi to,
że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?
Oto, skoro głos Twego pozdrowienia
zabrzmiał w moich uszach,
poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie.
Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła,
że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana"(Łk 3,10-18).

... dużo refleksji i wszystko takie wydaje się ważne... a mnie się chce jeszcze coś tu dołożyć... niby z innej beczki a jednak powiązane... bo...w SPOTKANIU, jakby nie było dochodzi do dzielenia się , głównie sobą... ale można też targać, jak szaleniec, z jednego krańca Polski na drugi- sernik na zimno i orzeszki (ten przykład celowo ;)... bo mi dziś miłe wspomnienia wróciły i chciałam podziękować, że miałam komu to targać z radością, a ten ktoś to trochę z nieba przysłany... albo wcale nie trochę, ale bardzo z nieba... ;) ... )

...w zasadzie chodzi mi ofenomen ukrytego w dzieleniu się SZCZĘŚCIA ;)
i tu fragmencik z "WSZYSTKO ZA ŻYCIE" z dedykacją dla mnie samej... i dla wszystkich Aleksandrów Supertrampów :)
(... oby nie było za późno...)

"(...) Okazało się więc, że tylko życie podobne do życia wokół nas, przenikające się równomiernie, jest życiem prawdziwym, i że szczęście, którym się nie dzieli, nie jest szczęściem...
I to było najbardziej dokuczliwe.
Zanotował: Szczęście prawdziwe, tylko gdy dzielone(...)"

...z pozdrowieniami...
oczekująco... na Boże Narodzenie i zbliżające się spotkania... ;)

OTOJESTEM

"Ja jestem Pan, i nie ma innego.

Ja tworzę światło i stwarzam ciemności, sprawiam pomyślność i stwarzam niedolę.
Ja, Pan, czynię to wszystko.
Niebiosa, wysączcie z góry sprawiedliwość i niech obłoki z deszczem ją wyleją!
Niechajże ziemia się otworzy, niechaj zbawienie wyda owoc i razem wzejdzie sprawiedliwość!
Ja, Pan, jestem tego Stwórcą.
Albowiem tak mówi Pan, Stworzyciel nieba, On Bóg, który ukształtował i wykończył ziemię, który ją mocno osadził, który nie stworzył jej bezładną, lecz przysposobił na mieszkanie:
Ja jestem Pan i nie ma innego.
Czyż nie Ja jestem Panem, a nie ma innego Boga prócz Mnie?
Bóg sprawiedliwy i zbawiający nie istnieje poza Mną.
Nawróćcie się do Mnie, by się zbawić, wszystkie krańce świata, bo Ja jestem Bogiem, i nikt inny!
Przysięgam na Siebie samego, z moich ust wychodzi sprawiedliwość, słowo nieodwołalne.
Tak, przede Mną się zegnie wszelkie kolano, wszelki język na Mnie przysięgać będzie, mówiąc:
Jedynie u Pana jest sprawiedliwość i moc.
Do Niego przyjdą zawstydzeni wszyscy, którzy się na Niego zżymali. W Panu uzyska swe prawo i chwały dostąpi całe plemię Izraela."
(Iz 45,6b-8.18.21b-25)

...Nawróćcie się do Mnie, by się zbawić, wszystkie krańce świata, bo Ja jestem Bogiem, i nikt inny!

...Temu Bogu chcę powtórzyć moje
OTO JESTEM!
...kolejne adwentowe dni dane jest mi spędzić z sama sobą w ciepłym pokoju lecząc, zbyt długo gnębiącą mnie infekcję dróg oddechowych.
Ciągle mam więc przed oczyma moją profesyjną świecę... i dlatego taka ilustracja...
a że do tych słów, które kilka dni temu wybrzmiały w liturgii Słowa, to też nie przypadek... adwentowo... czekając na rosę z nieba... na DAR wszechmocnego...DAR dla wszystkich... po krańce świata...
potrzebne moje nawrócenie... moje odświeżone OTO JESTEM! potrzebna moja gotowość, aby w ogniu, jak złoto dać się wypalić... ogniem Ducha Świętego dać się ponieść z prawdą o Bogu sprawiedliwym i zbawiającym...
pragnienia serca wołają identycznie, jak kiedyś...
czekam na dotknięcie łaski, które otworzy moje serce, pokonując zaporę nieporozumień... przekory... zniechęcenia...
i wierzę... tego jestem dziwnie pewna, że :
... przed Nim się zegnie wszelkie kolano, wszelki język na Niego przysięgać będzie, mówiąc:
Jedynie u Pana jest sprawiedliwość i moc.
...moje kolano... i mój język... za dotknięciem Jego łaski
paradoks... wierzyć i ciągle czekać na łaskę?...
a jednak czegoś takiego doświadczam...

"Dasz światło życia idącym za Tobą"

"Tak mówi Pan, twój Odkupiciel,
Święty Izraela:
Jam jest Pan, twój Bóg,
pouczający cię o tym, co pożyteczne,
kierujący tobą na drodze, którą kroczysz.
O gdybyś zważał na me przykazania,
stałby się twój pokój jak rzeka,
a sprawiedliwość twoja jak morskie fale.
Twoje potomstwo byłoby jak piasek,
i jak jego ziarnka twoje latorośle.
Nigdy by nie usunięto ani
wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!"
(Iz 48,17-19)

...mija kolejny tydzień ADWENTU...
od kilku dni zbieram myśli, żeby je tu umieścić...
jakie te myśli są??
...z jednej strony wielka obietnica Boga ukryta w Słowie przeznaczonym na kolejne dni adwentu napawa mnie ogromną nadzieją i mocnym przekonaniem, że zapowiedziany przez proroków Mesjasz przyniesie PRAWDZIWE ŻYCIE...
i zachwycają mnie piękne, starotestamentalne opisy tej nowej rzeczywistości...
a z drugiej strony codzienność...w której ukryte jest cierpienie... takie cierpienie...jakby się adwent nigdy miał nie skończyć...
bo na jakiekolwiek wybawienie nie ma widoków...
konkrety?
a proszę!
dwoje dzieci w szpitalu...już drugi tydzień...a wiele chorych po domach...
jedną dziewczynkę i całą jej rodzinę zostawiła mama a u innej, w tej samej klasie dom nie przypomina domu...
pochodziłam też trochę z wigilijnym opłatkiem do rodzin... no i ... może u wielu już prawie Boże Narodzenie... ale są też i tacy,u których raczej się nie zapowiada żadna różnica między dniem dzisiejszym - przykrytym totalną biedą...i tą duchową i tą materialną -a zbliżającymi się świątecznymi dniami - przykrytymi zamieszkaniem Boga...

... "O gdybyś zważał(...)"
człowieku... o gdybyś...
o gdybym...
ciągle myślę, co by było gdyby...
oj byłoby, było!...
wszystko może być takie inne...
tak wiele jest zwyczajnie w naszych...w moich rękach... ile z tego dostaje prawo by być ?...
a ile zostaje zduszone w zalążku ...pozostaje na etapie dobrych chęci...po prostu nie jest...?
wracałam do domu drogą zupełnie pasującą do moich myśli...
szarą i mokrą, wiał chłodny wiatr...
a mnie pocieszał fakt,
że kierujący mną na drodze, którą kroczę, z jeszcze większym zatroskaniem pochyla się nad rzeczywistością bezsensu -przedstawioną wyżej, w zaledwie okruszku, bo On taki już jest!
Jemu nigdy nie przestanie zależeć na naszym dobru...nieustannie będzie posyłał Swoje Słowo...a Ono staje się Ciałem!
więc wołanie o ROSĘ nie może ucichnąć, ale musi być głośniejsze, a On da światło życia!
musimy iść...nie ustawać...