piątek, 22 kwietnia 2011

paschalnie...

...a była NOC
w taką NOC
nie ujdziesz ani pół kroku
nie pojmiesz w mroku
dokąd prowadzi TA droga...
zastygniesz
zapłaczesz
struchlejesz
drzwi zatrzaśniesz
...OTO NOC
niepojęcia 
taka jak TAMTA

*****
























...w zgryźliwym półcieniu
zemdlony 
zamarł
w lichym swiergocie ptaków
zgubił słowa
wiec nie tłumaczył 
wcale
zapłakał
a łzy nie wyschły
bo słońce
uciekło
za krzaki...
*****


wtorek, 19 kwietnia 2011

.... kolorowo? w fioletowym tygodniu...

takie były początki... a jaki będzie koniec?...

...i trochę śpiewająco...na przekór sobie i moim przygnębieniom...

 
 
" Piszesz mi w liście, że kiedy pada,
kiedy nasturcje na deszczu mokną,
Siadasz przy stole, wyjmujesz farby
i kolorowe otwierasz okno.
Trawy i drzewa są takie szare,
barwę popiołu przybrały nieba.
W ciszy tak smutno, szepce zegarek
o czasie, co mi go nie potrzeba.

Więc chodź, pomaluj mój świat

na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
malowana twoją kredką.
Więc chodź, pomaluj mi życie,
niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w pełnym słońcu,
kolorami całej ziemi.

Za siódmą górą, za siódmą rzeką,

twoje sny zamieniasz na pejzaże.
Niebem się wlecze wyblakłe słońce,
oświetla ludzkie wyblakłe twarze.

Więc chodź, pomaluj mój świat

na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
malowana twoją kredką.
Więc chodź, pomaluj mi życie,
niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w pełnym słońcu,
kolorami całej ziemi." 
 

środa, 30 marca 2011

z widokiem na wczoraj...

kilka ostatnich chwil... 
 stąd i z stamtąd... 
w drodze...
przy herbacie...
nieprzespane noce...
i dużo emocji... 
spotkania zupełnie niespodziewane... 
wzruszenia...
zachody słońca...
i nadzieja, że poranek rozkwitnie zmianami...




może coś się wykluje...wysiedzi... wymaluje...
 

niedziela, 20 marca 2011

...Wstańcie nie lękajcie się... czy jakoś tak...

...wiaro głęboka
nocą modlitwą serca szeptana
nad ranem ulitowaniem wysłuchana
cudem rozwiana
wiaro w okruszynę chleba z Bożej ręki
co się bochnem chleba stajesz przez miłość
szukam ciebie
jak drobnych ziaren gorczycy
zbieram delikatnie
i proszę 
zaowocuj...
dzieło Marcina K. ocalone na zdjęciu...
 ... " Wstańcie nie lękajcie się"...
Mt 17,1-9
i cała historia o przemienieniu...
o takim wchodzeniu na górę, w którym ukryła się tajemnica tego, co miało się wydarzyć za chwilkę...
i schodzili z góry "zamurowani"...
a ja się zatrzymałam na progu tego Słowa ze spuszczoną głową... jakby niegodna słyszenia, że ono również o mnie... 
bo wpatrywanie się w Jezusa i trwanie przy Nim z powierzoną tajemnicą Jego wielkiej miłości jest ŁASKĄ złożoną do dziurawego naczynia... popękanego i przeciekającego...
stanęłam jak żebrak...z pustymi rekami ...błagając o nowe ziarna wiary na zasiew...
o siłę do kolejnych bitew... 
a On mówił dalej...
"Najdroższy:Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według mocy Boga! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który przezwyciężył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię."
|2 Tm 1,8b-10|
 
...nadchodzi wiosna... a z nią tysiące nowych perspektyw... nadziei... 

...a to Agnieszki

piątek, 11 marca 2011

...wtedy Twoje światło wzejdzie jak zorza...

(...)Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: Oto jestem!"( z tekstu Iz 58,1-9) 





...słowo na dziś... 
...i moje dziś...
i moje wczoraj...
i jutro...
chciałabym...
tak dużo bym chciała...
i takie to sprzeczne ze sobą...
bardziej pogmatwane niż się zdaje...
i tęsknota,
aby moje światło wzeszło jak zorza...
dobrotliwy lecz surowy 
fioletowy czas...
dokąd zaprowadzi?...
dokąd pozwolę się zaprowadzić?...