wiosna

(...)"Nie wspominajcie wydarzeń minionych,

nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy.
Oto Ja dokonuję rzeczy nowej:
pojawia się właśnie.
Czyż jej nie poznajecie?
Otworzę też drogę na pustyni,
ścieżyny na pustkowiu.
Sławić Mnie będą zwierzęta polne,
szakale i strusie,
gdyż na pustyni dostarczę wody
i rzek na pustkowiu,
aby napoić mój lud wybrany.
Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę."
|Iz 43,16-21|

...Wiosna!
uciekały dni...
ten niedzielny, wraz ze Słowem powiał nowością...
wierzę,
że wydarzenia tego dnia nie są daremne...
nie są też łatwe...
czeka mnie spory wysiłek,by się za wiele spraw zabrać,
trochę rzeczy przemyśleć... zmienić nastawienie...

przeżyłam w minionym tygodniu hospitację ...
no cóż...
upamiętnię tu tę chwilę zaledwie wspomnieniem, że była...

i co jeszcze???...

myśli nie pozbierane...
nie przygotowałam się na to pisane...

zostawiam pierwsze krokusy,
co radość mi sprawiły pewnego ranka
...i sad, który mijam...
w momencie opuszczenia przez śnieg!
to było takie nagłe...
z dnia na dzień ogromna ilość śniegu zniknęła zupełnie...
teraz czekam na rozkwiecone drzewa... na tym zdjęciu z sadem, miało być widać uciekające sarenki,
no ale byłam trochę za daleko, a one zbyt szybko uciekały...
więc chyba tylko ja wiem gdzie ona tam są ;)


... ta żabka i wyżej pszczółka z motylem to właśnie zwiastuny wiosny ;) ...tak dzieci w szkole witały wiosnę,
było ładne przedstawienie
i wszyscy tego dnia mieli się śmiesznie ubrać...


co jeszcze chciałam napisać?...

że... czytając dzisiejszą Ewangelię ciągle przychodziło mi do głowy zdanie z filmu "Forrest Gump": "czasem brakuje nam kamieni..."
(o ile dobrze pamiętam, tak ono brzmiało)...
mówiło o smutnej prawdzie, gdy zranieni przez innych zmagamy się z bezradnością nieprzebaczenia... i chęcią odwetu...
stałam z tłumem trzymając w ręku kamień...

w kogo chciałam rzucać???

ano było w kogo...
i właśnie...
z jednej strony słowa Jezusa sugerujące,
że nie mam prawa rzucać...
a z drugiej... już nie było czym...
zarzuciłam mojego winowajcę stertą kamieni...

czy pomogło???

no właśnie jakoś nie bardzo...skoro wciąż rozglądałam się za kolejnymi, odpowiednio dużymi...


wszyscy się rozeszli...
usiadłam na ciepłym piasku...
i patrzyłam jak wiatr zamazuje tajemniczy napis...
w uszach wybrzmiało zdanie: Oto Ja dokonuję rzeczy nowej...