piątek, 3 grudnia 2010

...tak sobie śpiewaliśmy "Oto nasz Pan przyjdzie z mocą i oświeci oczy sług swoich."

... a potem było o cudzie...

"(...)Ulituj się nad nami, Synu Dawida! 
Gdy wszedł do domu, niewidomi
przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: 
Wierzycie, że mogę to uczynić?
Oni odpowiedzieli Mu: 
Tak, Panie! 
Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: 
Według wiary waszej niech wam się stanie!(...)
|Mt 9,27-31|

...dzisiaj o nie widzeniu...o ulitowaniu i o wierze... 
klepię idąc owe słowa o ulitowaniu... wydaje mi się, że wtedy bliżej Niego jestem... teraz zaśnieżonymi i oblodzonymi drogami przemierzam mój świat...
"według wiary waszej"
... ojej!...ona taka mała...
czy będę widziała...?
mroczno...i zimno...
zlodowaciało w sercu smutkiem...
myślę o mocy słów... jak bardzo łatwo wysypują się te bezmyślne...
albo takie ze świętym przekonaniem, że będą dobre, jednak pchnięte emocjami okazujące się niszczycielskimi...
no i dlaczego tak trudno odkręcić coś zakręconego?...
no ciemno i tyle...
i jak tak się przyglądam tym niewidomym z dzisiaj, to im zazdroszczę, że ich wiara była na tyle wielka, że przejrzeli...
dalej będę szeptała modlitwę serca... 
i dalej będę dreptała... może dojdę do takich pokładów wiary w sobie, że i moją noc rozświetli gwiazda
i chlebem zapachnie w duszy...








...ładna ta zima ...

1 komentarz: