"(...)Ulituj się nad nami, Synu Dawida!
Gdy wszedł do domu, niewidomi
przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał:
przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał:
Wierzycie, że mogę to uczynić?
Oni odpowiedzieli Mu:
Oni odpowiedzieli Mu:
Tak, Panie!
Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc:
Według wiary waszej niech wam się stanie!(...)
|Mt 9,27-31|
...dzisiaj o nie widzeniu...o ulitowaniu i o wierze...
klepię idąc owe słowa o ulitowaniu... wydaje mi się, że wtedy bliżej Niego jestem... teraz zaśnieżonymi i oblodzonymi drogami przemierzam mój świat...
"według wiary waszej"
... ojej!...ona taka mała...
czy będę widziała...?
mroczno...i zimno...
zlodowaciało w sercu smutkiem...
myślę o mocy słów... jak bardzo łatwo wysypują się te bezmyślne...
albo takie ze świętym przekonaniem, że będą dobre, jednak pchnięte emocjami okazujące się niszczycielskimi...
no i dlaczego tak trudno odkręcić coś zakręconego?...
no ciemno i tyle...
i jak tak się przyglądam tym niewidomym z dzisiaj, to im zazdroszczę, że ich wiara była na tyle wielka, że przejrzeli...
dalej będę szeptała modlitwę serca...
i dalej będę dreptała... może dojdę do takich pokładów wiary w sobie, że i moją noc rozświetli gwiazda
i chlebem zapachnie w duszy...
...ładna ta zima ...








zima rzeczywiście śliczna...
OdpowiedzUsuń