orzechowo

Ku mojej wielkiej radości doszło do skutku długo planowane spotkanie na Słowacji!

Najpierw samotna podróż pociągiem, mały sprawdzian na orientację i wielkiśmiech, że nie tyle mogę nie zrozumieć obcego języka, ale ku mojej rozpaczy nie rozpoznać obrazków!!! Małe lokomotywki i autobusiki na planie podróży pokazała mi dopiero pani na stacji, gdzie miałam przesiadkę… jak się okazało na autobus, a nie jak myślałam na pociąg!!! Całe szczęście udało się znaleźć dodatkowe połączenie, aby kupiony wcześniej bilet tylko na pociąg nie był kupiony na darmo…
Na miejscu była radość! Radość ze spotkania, radość z tego, że odnalazł sięsens w tym, co było nie zrozumiałe u tych, których noszę w sercu… radość z podzielonych doświadczeń… radość z picia herbaty i smakowania herbatników... taka prosta radość, której nie przeszkadzało niewyspanie ;) bo szkoda było czasu na sen…
a potem była radość ze spotkania z romskimi dziećmi na „Orzechowym dworze”.
Ufam, że to, co tam zawiozłam wyda owoc ;) w końcu zasialiśmy ziarna i wyrastało nam przez trzy dni orzechowe drzewo J … to było widać… a to czego zobaczyć się nie da, niech rozkwitnie w zakamarkach małego serca…
wracałyśmy we trzy… można by rzec po polsku! Miłe to było i taka byłam przejęta, że mogę moim siostrom pokazać kawałek mojego nowego świata!
Piękny czas!
a teraz rozbielił się świat na dobre!!!