WIELKI CZWARTEK

(...)"A była noc..."
|J 13, 30|

... uwierz...

...z niedzielnymi pozdrowieniami...
aby rozpoczynający się WIELKI TYDZIEŃ odkrył przed nami TAJEMNICE BOŻEJ MIŁOŚCI...

Inspirational DaySpring Movies

wiosna

(...)"Nie wspominajcie wydarzeń minionych,

nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy.
Oto Ja dokonuję rzeczy nowej:
pojawia się właśnie.
Czyż jej nie poznajecie?
Otworzę też drogę na pustyni,
ścieżyny na pustkowiu.
Sławić Mnie będą zwierzęta polne,
szakale i strusie,
gdyż na pustyni dostarczę wody
i rzek na pustkowiu,
aby napoić mój lud wybrany.
Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę."
|Iz 43,16-21|

...Wiosna!
uciekały dni...
ten niedzielny, wraz ze Słowem powiał nowością...
wierzę,
że wydarzenia tego dnia nie są daremne...
nie są też łatwe...
czeka mnie spory wysiłek,by się za wiele spraw zabrać,
trochę rzeczy przemyśleć... zmienić nastawienie...

przeżyłam w minionym tygodniu hospitację ...
no cóż...
upamiętnię tu tę chwilę zaledwie wspomnieniem, że była...

i co jeszcze???...

myśli nie pozbierane...
nie przygotowałam się na to pisane...

zostawiam pierwsze krokusy,
co radość mi sprawiły pewnego ranka
...i sad, który mijam...
w momencie opuszczenia przez śnieg!
to było takie nagłe...
z dnia na dzień ogromna ilość śniegu zniknęła zupełnie...
teraz czekam na rozkwiecone drzewa... na tym zdjęciu z sadem, miało być widać uciekające sarenki,
no ale byłam trochę za daleko, a one zbyt szybko uciekały...
więc chyba tylko ja wiem gdzie ona tam są ;)


... ta żabka i wyżej pszczółka z motylem to właśnie zwiastuny wiosny ;) ...tak dzieci w szkole witały wiosnę,
było ładne przedstawienie
i wszyscy tego dnia mieli się śmiesznie ubrać...


co jeszcze chciałam napisać?...

że... czytając dzisiejszą Ewangelię ciągle przychodziło mi do głowy zdanie z filmu "Forrest Gump": "czasem brakuje nam kamieni..."
(o ile dobrze pamiętam, tak ono brzmiało)...
mówiło o smutnej prawdzie, gdy zranieni przez innych zmagamy się z bezradnością nieprzebaczenia... i chęcią odwetu...
stałam z tłumem trzymając w ręku kamień...

w kogo chciałam rzucać???

ano było w kogo...
i właśnie...
z jednej strony słowa Jezusa sugerujące,
że nie mam prawa rzucać...
a z drugiej... już nie było czym...
zarzuciłam mojego winowajcę stertą kamieni...

czy pomogło???

no właśnie jakoś nie bardzo...skoro wciąż rozglądałam się za kolejnymi, odpowiednio dużymi...


wszyscy się rozeszli...
usiadłam na ciepłym piasku...
i patrzyłam jak wiatr zamazuje tajemniczy napis...
w uszach wybrzmiało zdanie: Oto Ja dokonuję rzeczy nowej...

JESTEM, KTÓRY JESTEM

... zbieram się do pisania od poniedziałku ;) kiedy to wybrzmiały słowa:

" (...) Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie."
|Łk 6,36-38|

...biegłam poniedziałkowym zwyczajem tarnowskimi chodnikami...
i unosząc lekko głowę dostrzegłam brakujący element ;)
...mianowicie strzałkę do przedstawionego tu już wcześniej drogowskazu... obiecałam, że napiszę o nim więcej... potem nie było jak...
a w poniedziałek odmierzono mi drogę ;)
nie widać wyraźnie??? ;) no to jest.....już piszę...
3821 km!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


tak, tak!
sporo... uśmiechnęłam się do samej siebie i pomyślałam,że symboliczne...ogrom kilometrów do pokonania,żeby osiągnąć cel ukrytych w sercu pragnień...

...droga
...wędrowanie
...poczucie bycia pielgrzymem
...zmaganie się z codziennością
...WIELKI POST
..Słowo o odmierzaniu
... symboliczne...a jednocześnie takie prawdziwe...

dobrze wiem, że miara, którą mierzę jest właśnie taka... setki tysięcy kilometrów do pokonania... nie za dobrze... więc dlaczego się dziwię, że daleko mi do kogoś kto siedzi obok mnie?...
schyliłam głowę... i poprosiłam o pomoc...o laskę pielgrzymią i muszlę...

http://www.jakub-malopolska.itl.pl/via_regia/html/13_tw.html

...a potem był od dawna planowany konkurs o Janie Pawle II ... przejęcie... i wygrał mój uczeń...niespodziewanie... ;) taka niespodzianka do całości, która przebiegła sprawnie... choć tak się bałam...
... przyszły cztery cudne listy od bliskich mi ludzi... jeden mnie wzruszył, drugi ucieszyły...trzeci odrobinę zmartwił...a czwarty dodał odwagi...

... i dostałam na koniec tygodnia ślicznego plastelinowego aniołka od Moniczki z I klasy... sama ulepiła specjalnie dla mnie ;)
i skrzętnie zapakowała, żeby nie uległ uszkodzeniu przy transporcie ;) niech żyje twórczość!! i wielkie serce małego dziecka! ...

i sobie tak patrze za okno...gdzie znowu zasypało świat śniegiem ...a do przejścia kolejne kilometry drogi...a mnie czasem tak nogi bolą...
a Bóg mówi niezwykłą historią Mojżesza, wzywając do dalszej odważnej drogi:

JESTEM, KTÓRY JESTEM

"Mojżesz pasł owce swego teścia, Jetry, kapłana Madianitów, zaprowadził pewnego razu owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala? Gdy zaś Pan ujrzał, że Mojżesz podchodził, żeby się przyjrzeć, zawołał Bóg do niego ze środka krzewu:

Mojżeszu, Mojżeszu! On zaś odpowiedział: Oto jestem. Rzekł mu Bóg: Nie zbliżaj się tu! Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą. Powiedział jeszcze Pan: Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga. Pan mówił: Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego na ciemiężców, znam więc jego uciemiężenie. Zstąpiłem, aby go wyrwać z ręki Egiptu i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód. Mojżesz zaś rzekł Bogu: Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mię do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć? Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz Izraelitom: JESTEM, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia."

(Wj 3,1-8a.13-15)

... ściągam sandały... bo ziemia, na której stoję jest święta... w niezrozumiałych okolicznościach ...w ogniu, który choć parzy...
to jednak nie spała ...Bóg daje misję... posyła z wielką obietnicą!!
TEN, KTÓRY JEST nie pozwoli zgnać Swojemu ludowi...
AMEN

II niedziela Wielkiego Postu

"Bóg poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł:
Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić;
potem dodał:
Tak liczne będzie twoje potomstwo.
Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę."

|Rdz 15, 5 nn|

... dziś pierwszy Abraham, jako, że postać ta zamieszkuje w moim sercu od dawna
i darzę Go ogromnym szacunkiem...
a Liturgia dała okazję, by przysiąść dzisiaj przy tym bogobojnym człowieku
i przemyśleć, jak wygląda moje liczenie gwiazd...
czy w ogóle wygląda?...
wiele razy zadzieram głowę w stronę granatowego nieba,
otwieram buzię,
rozkładam ręce...
ale mojemu wpatrywaniu się, brakuje Abrahamowej prostoty wiary...
... on jej tyle w sobie wzniecił, że poszedł w nieznane
i po ludzku niemożliwe...
uwierzył w rzeczy nieprawdopodobne...
i przekonał się jak wierny jest Bóg!

...Wkleiłam sobie kiedyś do Pisma Świętego, znalezioną myśl pewnego mądrego człowieka... chciałam by pragnienie, które wyraził stało się moją modlitwą ufności...
wyrazem wiary w to, że Ten , który od wieków czyni sensownymi
kroki ludzi przemierzających ziemię...
małych i wielkich... sprawi to samo z moim wędrowaniem...
a myśli brzmi tak:

" CHCIAŁBYM SPRÓBOWAĆ NIEMOŻLIWEGO
I POZWOLIĆ OTWORZYĆ SIĘ DROGOM W MOIM SERCU...
CHCIAŁBYM BYĆ DOBRĄ NOWINĄ,
ZNAKIEM,
ISTNIENIEM...
KTÓRE MÓWI NIEWYPOWIEDZIANE
I OTWIERA TAJEMNICZE...
CHCIAŁBYM..."

też tak chcę...
życie... jest takie różne...
i może czasem nawet nie dostrzegam, że też tak mam...
Nie mogę się oprzeć, żeby nie wkleić tu dosłownie kilku słów
przesłanych mi pośpiesznie przez pewną osóbkę,
która... jak ufam, nie pogniewa się jeśli to tu zamieszczę...
bo cenne dla mnie! radosne ;) i jakoś tak pasujące do tego, co chcę wyrazić...
UWAGA! ;)
oto wiadomość ;) :

"wiesz co... bo cos odkrylam... cos co Ty juz dawno wiedzialas a ja sie glupio klocilam SŁOWO Żyje! masakra po prostu... dzieje sie :-)"

i chwała Panu! za to że się dzieje!!!
niemożliwe staje się możliwe...
a ja wiedziałam od dawna..(???) hmm...
a jednak bywa dość często, że zapominam...
że SŁOWO ŻYJE!

"(...)Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:

"To jest mój Syn umiłowany, Tego słuchajcie"(...)"

|Mt 17,7|

...można być
tak blisko...
wpatrywać się
w świetlany obłok...
słyszeć głos....
a tak niewiele
z tego rozumieć...
mimo to
dziękuję Ci
dobry Boże,
że pozwalasz mi
wdrapywać się
na moje
góry przemienienia
i czynisz
wszystko innym...
nagle możliwym...

"Będę szukał
oblicza Twego, Panie.
Nie zakrywaj przede mną
swojej twarzy,
nie odtrącaj w gniewie
Twojego sługi.
Ty jesteś moją pomocą
więc mnie nie odrzucaj.
Wierzę,
że będę oglądał
dobra Pana
W krainie żyjących.
Oczekuj Pana,
bądź mężny,
nabierz odwagi
i oczekuj Pana."

| z Psalmu 27|