
"Słowa te bł. Maria Helena Stollenwerk napisała w liście do sióstr 02.02.1896 roku. 100 lat temu... Chyba jednak nikogo nie dziwi ich aktualność. To, w czym jest miłość, nigdy nie przeminie"...Pierwsze misjonarki, żegnane jeszcze przez swoją pierwszą przełożoną - Matkę Marię, wyruszyły do Argentyny 6 lat po założeniu Zgromadzenia, już w roku 1895. Niebawem nastąpiło podjęcie pracy w Togo, na Nowej Gwinei, w USA, w Brazylii, Chinach, Japonii, Mozambiku i na Filipinach.
Siostry na równi z pierwszymi misjonarzami doświadczały trudów, które towarzyszyły początkom pracy misyjnej, uczestniczyły w zakładaniu wspólnot chrześcijańskich. Wypracowały podstawy, na których opiera się nowoczesna praca duszpasterska w krajach rozwijających się. Działalność sióstr była od samego początku tak różnorodna jak życie. Obejmowała szkolnictwo na wszystkich szczeblach- od przedszkoli do uniwersytetów; służbę zdrowia: przychodnie, kliniki, szpitale, ośrodki zdrowia w buszu; przyuczanie do prowadzenia domu, pielęgnacja dzieci... Dzisiaj doszła praca we wspólnotach pozbawionych kapłana, rekolekcje, dzielenie życia z najbiedniejszymi, leprozoria, chorzy na AIDS, narkomani, obozy dla uchodźców.
Czas I i II wojny światowej był dla Zgromadzenia czasem próby. Misjonarki zostały wydalone z Afryki, wiele zginęło na Nowej Gwinei, Indonezji. W latach 50-tych, w wyniku decyzji komunistycznego rządu Chin ponad 200 misjonarek musiało opuścić ten kraj. Modlimy się za wstawiennictwem bł. Marii Heleny o łaskę powrotu na tą udręczoną ziemię.
Oprócz wspomnianych już krajów Służebnice Ducha Świętego żyją swym charyzmatem:
- w Europie, oprócz Holandii, gdzie znajduje się Dom Macierzysty, powstały dzięki inicjatywie św. Arnolda Janssena (Założyciela Zgromadzenia Słowa Bożego - Księży Werbistów): we Włoszech, Austrii, Niemczech, Anglii, Irlandii, Szwajcarii, Hiszpanii, Portugalii, Ukrainie, Rosji, Słowacji, Republice Czeskiej, Rumunii, Mołdawii i oczywiście w Polsce (od roku 1921),
- w Afryce: powróciłyśmy w ostatnich latach do Togo, Mozambiku; pracujemy ponadto w Botswanie, Ghanie, Angoli, Zambii, Etiopii, Beninie i Republice Południowej Afryce;
- w Ameryce Łacińskiej służymy w Argentynie, Boliwii, Brazylii, Chile, Paragwaju, Meksyku i na Kubie, w USA, a także w małych wyspiarskich krajach jak Antigua i Barbuda oraz St. Kitts.
- w Azji: siostry są obecne w takich krajach jak: Indie, Indonezja, Timor Loro Sae, Japonia, Korea, Filipiny, Tajwan;
- w Oceanii: Australia; Papua Nowa Gwinea;
W sumie ok. 4000 sióstr pragnie w bardzo konkretny sposób pomagać ludziom, zwłaszcza tym biednym i nieewangelizowanym. By Święty, Trójjedyny Bóg był znany, miłowany i uwielbiany...
"Każda siostra musi być gotowa do takiej pracy misyjnej, do jakiej zostanie przeznaczona, mimo że wymaga to rezygnacji z ojczyzny, ojczystego języka i rodzimej kultury. Ta gotowość jest istotną cechą naszego misyjnego powołania" (Konst 104). (...)"
Mam paru znajomych wśród księży i kleryków Werbistów z Pieniężna :)
OdpowiedzUsuńpozdrawiam Panna Anna
ooo ciekawe kogo??? może mamy wspólnych znajomych? ;)pozdrawiam
OdpowiedzUsuńdziama
Głównie wśród przyjezdnych o. Franciszka Laka z Indonezji, kleryków Adi Manek i Cent Taji też z Indonezji i ich kolegów z Togo
OdpowiedzUsuńniesamowici ludzie :)
;) no tak w końcu rodzina św.o. Arnolda Janssena jest niesamowitą rodziną, więc i wyżej wymienieni takowymi są ;)
OdpowiedzUsuń... tak więc mamy wspólnych znajomych ;) świat jest bardzooo, bardzoooooooo mały!!!! ;)