"KAŻDE DZIECKO JEST ARTYSTĄ.
PROBLEM JEST, JAK ZACHOWAĆ ARTYSTĘ KIEDY ONO WYRASTA".
Pablo Picasso
PROBLEM JEST, JAK ZACHOWAĆ ARTYSTĘ KIEDY ONO WYRASTA".
Pablo Picasso
... usiadłam na miniaturowym krzesełku w klasie "0". Dzieciaki na dywanie wokół mnie i prawie na mnie... bezdech... a ja próbuje coś tam opowiadać... nawet już nie pamiętam co... ale na pewno nie trwało to długo, bo w tej społeczności o luksus skupienia nie łatwo... więc próbuję i próbuję... patrzą na mnie wielkimi oczkami...
niektórzy pootwierali buzie... widzę nagle, że mała Amelka jest czymś zaniepokojona... przygląda się mi uważnie... nagle podnosi się i kierując paluszek w moją stronę przykleja go do moich okularów, przeciąga po szkiełku i oznajmia z wielką troską:
"Siostra ma brudne okularki ! "
...myślałam, że pęknę ze śmiechu... ale musiałam zachować powagę...w końcu brudne okularki to dość poważna sprawa... to nic, że z opowiadania dla reszty grupy nici... bo uwaga maluchów przeniosła się na moje okularki ;)
a okularki ...hehe zamazały się zupełnie...i tak jak wcześniej nawet nie zauważyłam, że coś na nich jest tak teraz miałam zupełną pewność, że coś przysłania mi obraz rzeczywistości... ARTYŚCI!!!
niektórzy pootwierali buzie... widzę nagle, że mała Amelka jest czymś zaniepokojona... przygląda się mi uważnie... nagle podnosi się i kierując paluszek w moją stronę przykleja go do moich okularów, przeciąga po szkiełku i oznajmia z wielką troską:
"Siostra ma brudne okularki ! "
...myślałam, że pęknę ze śmiechu... ale musiałam zachować powagę...w końcu brudne okularki to dość poważna sprawa... to nic, że z opowiadania dla reszty grupy nici... bo uwaga maluchów przeniosła się na moje okularki ;)
a okularki ...hehe zamazały się zupełnie...i tak jak wcześniej nawet nie zauważyłam, że coś na nich jest tak teraz miałam zupełną pewność, że coś przysłania mi obraz rzeczywistości... ARTYŚCI!!!
pocieszne:D te dzieciaczki
OdpowiedzUsuńP.S widze ze adoptowałaś pieska ;)
Karolciu... pocieszne i owszem... ;) ale chyba częściej niż pocieszne przypominają żywioł, którego nie potrafię opanować...
OdpowiedzUsuńa piesek, no bo... Ty masz kotka ;) hehe
Dzieciakuj się miło ;) to uzdrawia ;) +
OdpowiedzUsuńW społeczności z dziećmi
OdpowiedzUsuńw praktyce wyczuwamy o co chodziło
naszemu Panu, gdy mówił,
żebyśmy stali się im podobni.
by być w społeczności z dziećmi
samemu trzeba stać się dzieckiem
- i faktycznie
to uzdrawia:)
pesymistyczne jest to,
że dzieci dorośleją
w skorupkę zagubionego człowieka
wspominam miłe spotkanie z moją małą Deborką,
na czytaniu bajki;
napisałem notkę o tych od Boga przez dziecko do mnie słowach
- Psecytaj mi bajke – prosi mała, uśmiechnięta Debora.
- Dobrze, ale musisz usiąść wujkowi na kolanach.
- Dobze – i jeszcze bardziej, słodko się uśmiecha.
- A może spytamy Jasia, czy chciałby poczytać z nami?
Po chwili namysłu, odpowiada z jeszcze większym uśmiechem – dobze.
Początkowo Jaś wybrał zabawę samochodzikami i nie miał ochoty na wspólne czytanie, jednak po chwili namysłu dołączył do nas.
Zaczęliśmy jednak we dwoje, wujek czytał, a Deborka siedząc mu na kolanach przekładała strony książeczki. A czytaliśmy przygody Kubusia Puchatka.
…zamykam oczy. Widzę dzieci przyprowadzane do Jezusa. Trzymają mamę za nóżkę. Wychylają główkę zza kolan niepewnie. Cudowny jest widok zaciekawionego dziecka. Widzę Jezusa i dzieci, które siedzą Mu na kolanach. Widzę, jak burzy się w środku na uczniów, którzy starali się je odgonić.
Kto nie przyjmie królestwa Bożego, jak dziecko, ten nie wejdzie do niego. Do takich należy bowiem królestwo Boże.
Dziwnie musieli się poczuć uczniowie. Przeświadczeni, że czynią dobrze, właśnie wtedy dowiedzieli się, że królestwo do „małych” należy. Prostota i szczerość, czystość serca. Warto czasem porozmawiać z dzieckiem, by się tego nauczyć.
Rozkochała mnie w sobie Deborka, za beztroskie po wszystkim: „kocham Cieeee!”
Może Jezus też usłyszał takie słowa, gdy dzieci siedziały Mu na kolanach?
Szczere, prawdziwe, czyste kocham Cię.
Dlatego Królestwo jest tylko dla dziecięco wykrzyczanego – Kocham Cię Boże!
o i Radek ;) jak mi miło tylu gości ;)
OdpowiedzUsuńdziękuję za podzielone spostrzeżenia...prawda, prawda z dziecięcym wykrzyczanym kocham Cię, którym się Królestwo zdobywa i smutkiem,
"że dzieci dorośleją
w skorupkę zagubionego człowieka"
...wspomniana dziewczynka ma piękną duszę i oby nikt i nic jej nie zniszczyło!!... często, gdy się nad nią pochylam np. żeby sprawdzić jak jej idzie malowanie żyrafy, którą stworzył Pan Bóg ( żyrafę narysowała genialnie!!! ;) ), łapie za mój krzyż i z uśmiechem go całuje... dla mnie ten gest jest niesamowitym wyrazem właśnie miłości wobec Jezusa, bo Amelka doskonale wie, że Jezus bardzo ją kocha...ale są też takie dzieci, jak np mały Kubuś, który staje i krzyczy, że: "nie będę słuchał niczego o modlitwie, bo modlitwa jest głupia"...a kiedy go proszę, żeby w takim razie usiadł sobie przy stoliku i poczekał, bo inne dzieci tak nie myślą i chcą posłuchać, krzyczy jeszcze głośniej: "sama sobie idź tam siedzieć!!!" ... po czym kilka dni później gdy rozmawiam z dziećmi na temat miłości do rodziców i tego, w jaki sposób wyrażają tą miłość, ten sam chłopiec wyznaje ze łzami w oczach, że on nie kocha rodziców, bo kiedy chce się przytulić do taty to tata go bije... wiem już dlaczego Kubusiowy dziecięcy spokój został zachwiany...i się zastanawiam czy już uśpiono w jego sercu artystę, czy to kiepski tego snu początek...i ogarnia mnie bezradność... wyłapuję każdy możliwy do wyłapania gest wrażliwości tego chłopca i już się na niego ani trochę nie złoszczę...oby Jezus przytulał go mocno... i jego tatę też...
...tak... te spotkania leczą, choć dużo kosztują, to terapia długo dystansowa... pojąć dziecko to sztuka, zwłaszcza gdy się z bycia dzieckiem wyrosło... trzeba zmaleć, żeby się stać na nowo artystą ;)
jak często takie "kubusiowe" serduszka kiedyś pękają w otwarciu na łaskę wiary od Boga;
OdpowiedzUsuńi równie często te słodkie "amelkowe" serca wybierają odwrotną drogę;
w moim środowisku jest trochę takich przykładów; w Biblii też można znaleźć;
myślę, że oprócz pracy za te dzieci trzeba dużo się modlić; pięknie i według Bożego wyobrażenia jest kiedy szczególnie takie modlitwy wypływają z serc rodziców dziecka; czasami jest inaczej...
i ja chyba byłem dzieckiem z zamkniętym serduszkiem na Boga i na Jezusa;
do póty do póki Bóg je otworzył;
Jezus się objawił i zaprowadził do łez nawrócenia i zanurzenia w wodzie oddania się do kogo się należy
błogosław Boże te wszystkie dzieci
i opiekunów namaszczaj swoim Duchem Świętym;
prosimy.