Sieger Köder"Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników."
(Łk 5,27-32)
... wyobraziłam sobie sytuacje z dzisiejszej Ewangelii...
gdzie się odnalazłam?
ano przy stole, na uczcie...ależ tam gwarno było i dobrze...
paradoksalnie piękne były twarze ludzi, którzy się w życiu pogubili...co się im drogi pokręciły...
co na co dzień odstraszali swym widokiem...
zajadłością,agresją,nieporadnością,grzesznością...
być może jedyną ich przyjaciółką była samotność...choć i ona dawała w kość, szydząc z ich połamanego życia...
dziś razem, przy jednym stole, mało tego zgromadził ich na uczcie MISTRZ, który ma w sobie COŚ, co kruszy wszelkie zlodowacenia,
bez słowa przemienia...
zaledwie kawałkiem chleba zaspokaja głód ich wygłodniałych serc... tak się czułam, jakbym miękła... zaciśnięta pięść otwierała się w geście przyjęcia pokoju... i wszystko stawało się inne...
bez strachu...nie było potrzeby się bronić... uznałam swoją małość, a to sprawiło, że na tej uczcie czułam się jak w domu...jak u sobie... co za radość wiedzieć, że można zaczynać od początku,
że nic nie jest stracone, że On ma lekarstwo na każdą ludzką biedę... i że też akurat mi przyszło siedzieć z Nim przy stole i na własne uszy słyszeć, jak wstawia się za tymi, co się źle mają...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz