 |
| depresja na 4 z plusem ;) |
"Albowiem wydawało mi się, że człowiek jest taki właśnie jak twierdza. Kruszy mury, żeby zapewnić sobie wolność, ale wtedy staje się fortecą zburzoną i wydaną gwiazdom. Wtedy rodzi się lęk nieistnienia."|Antoine de Saint-Exupéry — Twierdza|
...w archiwum śpią inne myśli... ta się przyplątała z rana...a po wczorajszej psychopatologii i odwiedzinach w ponurym miejscu...gdzie nawet pracowania terapii zajęciowej wyglądała jak składowisko rzeczy zbędnych a nie miejsce wytchnienia i kolorowej satysfakcji, że COŚ wyszło... zapatrzyłam się w NOC... zasłuchałam się w CISZĘ... zamyśliłam się nad tym, co widzę i co mówią mi inni o walce...o zdobywaniu życiowych celów... o tym, jakie to ważne aby się czuć szczęśliwcem...
na to wszystko zaskakująca, tajemnicza pani T. przejęta moim stanem podesłała "Cyrk motyli"... pozbierałam łzy... a potem dostałam w łeb...nie wiedzieć za co...
do nie wiedzy: skąd, po co, na co...dlaczego... to tak jakby już przywykłam...jednak ciągle odwracam się na pięcie i siadam na skraju bezradności z założonymi rekami i naburmuszoną miną... no bo to nie jest wcale takie łatwe do przyjęcia...a tym bardziej do pojęcia...
no i tyle...chociaż o wiele więcej w sercu...
 |
| ...lubię dmuchawce... bo dużo mówią... |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz