..."ale powiedz tylko słowo"...

..."ale powiedz tylko słowo"...|por. Mt 8,5-17| 

... ile jest SŁÓW  pachnących nadzieją...

ile takich 

wschodzących słońcem...

 bez cienia ułudy

oplatającej moje dłonie...

z potęgą MIŁOŚCI

nie znającej śmierci... (???)

... czy ja pytam?...czy odpowiadam?...

sama nie wiem....

czy ja idę...czy ja stoję w miejscu?...

to też trudne do określenia między pięcioliniami wypełnionymi po brzegi nutami... dźwięk skomplikowany...

i wiatr... i deszcz..i świergot ptaków...

symfonia...

chciałoby mi się zniknąć...przepaść... zrobić się niewidzialną...

a droga woła do wędrowania...

jakie to pełne nieprzewidzianych chwil...jakie dziwne...

jeszcze pusta walizka...rzeczy suszą się na sznurze...

bałagan... 

a jutro ma być wszystko inaczej... w kostkę...

zapięte na ostatni guzik... 

jakie będzie?  

opowiem, gdy  zatrzymam się w bezpiecznym porcie ;)