Kawa, która będzie mnie kosztowała spacer po Kazimierzu... kto by pomyślał???...
...no ale ratująca przed głupotą panosząca się w głowie...gdyby owa miała skrzydła, to ja bym się dziś unosiła wysoko, wysoko...
po tej kawie powinnam mieć oczy szeroko otwarte i w świetle księżyca dokończyć co pisać zaczęłam... i nie w stylu zrozpaczonym...ale bardziej normalnym...chyba...
...dla Karolci
...nie moje, bo na szybko ... ale tak w przypływie radości...
jak to było??..."ważne, żeby smakowało w oddalonym towarzystwie"
uff...że też nas na ta kawę tak wzięło...
Dziękuję
"Dziękuję Ci za miłość prędką bez namysłu
za to że nie jest całym człowiek pojedynczy
za oczy nagle bliskie i nie bezimienne
za głos niedawno obcy a teraz znajomy
za to że nie ma czasu by pisać list krótki
więc dlatego się pisze same tylko długie
choć pisanie jest po to by szkodzić piszącym
a miłość wciąż niezręcznym mijaniem się ludzi
że nie można Cię zabić w obronie człowieka
Dziękuję Ci za tyle bólu żeby sprawdzać siebie
za wszystko co nieważne najważniejsze
za pytania tak wielkie że już nieruchome"
za to że nie jest całym człowiek pojedynczy
za oczy nagle bliskie i nie bezimienne
za głos niedawno obcy a teraz znajomy
za to że nie ma czasu by pisać list krótki
więc dlatego się pisze same tylko długie
choć pisanie jest po to by szkodzić piszącym
a miłość wciąż niezręcznym mijaniem się ludzi
że nie można Cię zabić w obronie człowieka
Dziękuję Ci za tyle bólu żeby sprawdzać siebie
za wszystko co nieważne najważniejsze
za pytania tak wielkie że już nieruchome"
|ks. Jan Twardowski|


zmiękłam jak to toffi w wafelku,co pod parą mięknie...
OdpowiedzUsuńzmiękłam jak to toffi w wafelku,co pod parą mięknie...
OdpowiedzUsuń